การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของ (เอ็น-ไฮดรอกซีเม็ทธิล)-2-โพรพิลเพ็นทามายด์ ซึ่งเป็นอนุพันธ์ใหม่ของกรดวาลโปรอิกที่มีฤทธิ์ต้านชัก ต่อระดับของสารสื่อประสาทที่เป็นกรดอะมิโนในเปลือกสมองของหนูแรทในขณะตื่น โดยวิธีไมโครไดอะลัยซีส กรดอะมิโนที่ทำการศึกษาเหล่านี้ได้แก่กลูตาเมท แอสพาร์เตท กลัยซีนและกาบารวมทั้งศึกษาฤทธิ์ของสารดังกล่าวที่มีต่อตัวรับชนิด กาบา เอ, ไกลซีน และเอ็นเอ็มดีเอ ในเซลล์ประสาทที่แยกได้ทันทีจากฮิปโปแคมปัสของหนูแรท และทำการศึกษาโดยการวัดกระแสทั้งหมดที่ไหลผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์ประสาท (เอ็น-ไฮดรอกซีเม็ทธิล)-2-โพรพิลเพ็นทามายด์ ในขนาด 80 และ 160 มก/กกน้ำหนักตัว มีฤทธิ์ทำให้ระดับของกลูตาเมทในเปลือกสมองของหนูแรทในขณะตื่นลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในขณะที่จะพบการลดของกลูตาเมทเฉพาะแต่ในกลุ่มของหนูแรทที่ได้รับกรดวาลโปรอิกในขนาดนูง (440 มก/กก น้ำหนักตัว) เท่านั้น สารทดสอบนี้ไม่มีผลโดยตรงในการที่จะทำให้เกิดกระแสไหลผ่านเข้าเซลล์ประสาทปิรามิดที่แยกได้ทันทีจากฮิปโปแคมปัสของหนูแรท และไม่มีผลต่อตัวรับชนิดกาบา เอ, ไกลซีนและ เอ็นเอ็มดีเอการลดของระดับกลูตาเมทซึ่งเป็นสารสื่อประสาทที่มีฤทธิ์กระตุ้น น่าจะเป็นกลไกปฐมภูมิในการออกฤทธิ์ต้านชักของสารทดสอบ เมื่อเปรียบเทียบผลของสารทดสอบกับกรดวาลโปรอิกในการทดลองนี้ที่พบว่า กรดวาลโปรอิกไม่มีฤทธิ์ต่อสารสื่อประสาทที่เป็นกรดอะมิโนชนิดอื่นใด นอกจากทำให้ระดับของกลูตาเมทลดลงหากให้กรดวาลโปรอิกแก่หนูแรทในขนาดสูง 400 มก/กก น้ำหนักตัวอาจกล่าวได้ว่า (เอ็น-ไฮดรอกซีเม็ทธิล)-2-โพรพิลเพ็นทามายด์ มีกลไกในการออกฤทธิ์ต้านชักไม่แตกต่างจากกรดวาลโปรอิก แต่มีความแรงมากกว่า โดยที่มีกลไกปฐมภูมิเกี่ยวข้องกับการลดลงของกลูตาเมท อย่างไรก็ตาม ควรมีการศึกษาต่อไปถึงกลไกที่ทำให้ระดับของกลูตาเมทลดลง รวมทั้งกลไกในการออกฤทธิ์ต้านชักอื่น นอกเหนือจากที่รายงานไว้ในการวิจัยนี้