(เอน-ไฮดรอกซีเมทธิล)-2-โพรพิลเพนทามายด์ (เอชพีพี)เป็นอนุพันธ์ตัวหนึ่งของวัลโปรอิค แอซิค (วีพีเอ) ซึ่งมีฤทธิ์ต้านการชักได้ถูกนำมาศึกษาผลต่อเอนไซม์ไซโตโครมพี 450 ในตับหนูขาวแบบ ~iexvivo~i และ ~iin vitro~i การศึกษาใน ~iex vivo~i เป็นการศึกษาผลของการให้ HPP ในระยะสั้นต่อเอนไซม์ ทำโดย การฉีด เอชพีพีขนาด 100,200 มิลลิกรัม/กิโลกรัม/วัน หรือวีพีเอขนาด 250 มิลลิกรัม/กิโลกรัม/วันแก่ หนูขาวเพศผู้พันธุ์ Wistar ทางหน้าท้องเป็นเวลา 7 วัน วันถัดมาจึงเตรียมไมโครโซมจากตับหนู เปรียบ เทียบปริมาณไซโตโครมพี 450และสมรรถนะของไซโตโครมพี 450 ซึ่งเกี่ยวข้องกับการกระตุ้นฤทธิ์ของสารก่อมะเร็งได้แก่ CYP1A1, CYP1A2, CYP2B1/2B2 และ CYP2E1โดยใช้ปฏิกิริยาของเอทอกซีรีโซรูฟิน-. เมทอกซีรีโซรูฟิน-เบนซิลอกซีรีโซรูฟิน- &เพนทอกซีรีโซรูฟิน โอ-ดีอัลคิเลส และอนิลิน-4-ไฮดรอกซีเลสตามลำดับ ส่วนใน ~iin vitro~i เป็นการศึกษาฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์โดยศึกษาผลของเอชพีพีที่ความเข้มข้นสุดท้าย 0.1, 1, 10, 100 และ1000 ไมโครโมลาร์ ต่อเอนไซม์ CYP1A1/1A2, CYP2B1/2B2 และCYP2E1 ซึ่งถูกเหนี่ยวนำให้เพิ่มขึ้นก่อนโดยใช้ เบต้าแนพโทฟลาโวนฟีโนบาบิทัล และเอธานอล ตามลำดับ ผลการศึกษา พบว่า วีพีเอในขนาดที่ใช้ศึกษาไม่มีผลต่อปริมาณไซโตโครมพี 450 รวมและสมรรถนะของCYP ที่ศึกษา แต่ เอชพีพีในขนาด 100 และ 200 มิลลิกรัม/กิโลกรัม/วันมีผลเหนี่ยวนำสมรรถนะของ CYP1A1 และ CYP2B1/2B2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม โดยพบผลเหนี่ยวนำต่อ CYP2B1/2B2แรงกว่าต่อ CYP1A1 นอกจากนี้ยังพบว่าเอชพีพีในความเข้มข้น 100 และ1000 ไมโครโมลาร์ มีผลยับยั้งสมรรถนะของ CYP2B1/2B2 ใน~iin vitro~i อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่า IC(,50) ประมาณ 752ไมโครโมลาร์ ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็น ว่าการที่เอชพีพีมีฤทธิ์เพิ่ม barbiturate sleepingtime ในหนูถีบจักรเมื่อให้เอชพีพีครั้งเดียวตามที่มีรายงานมาก่อนอาจเป็นผลบางส่วนจากฤทธิ์ยับยั้ง CYP2B1/2B2 ซึ่งทำหน้าที่เปลี่ยนแปลงbarbiturate ในหนูถีบจักร ส่วนการที่เอชพีพีในขนาด 100 และ 200มิลลิกรัม/กิโลกรัม/วัน เมื่อให้ติดต่อกัน 7 วัน กลับมีฤทธิ์เหนี่ยวนำสมรรถนะของ CYP1A1 และ CYP2B1/2B2 ซึ่งไม่พบจากการให้วีพีเอในขนาด 250 มิลลิกรัม/กิโลกรัม/วัน (ประมาณ ED(,50) อาจเป็นผลจากการเหนี่ยวนำของเอชพีพีเองหรือเมตาบอไลท์ของเอชพีพี อย่างไรก็ตามเนื่องจาก CYP2B1/2B2 ซึ่งพบว่าถูกเหนี่ยวนำมากเป็น isoform ที่ไม่พบในคนจึงควรมีการศึกษาเพิ่มเติม เพื่อหาวิถีการเปลี่ยนแปลงของเอชพีพีโดยเฉพาะ CYP ที่เกี่ยวข้องและผลของเอชพีพีต่อ CYP isoforms ต่าง ๆในคนตลอดจนการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อประเมินศักยภาพในการก่อให้เกิดปฏิกิริยาระหว่างยาและการเพิ่มความเสี่ยงต่อสารก่อมะเร็งในคนได้ชัดเจนยิ่งขึ้น