อาชญากรรมระหว่างประเทศนั้นเป็นการกระทำความผิดอาญาอย่างร้ายแรงและส่งผลกระทบต่อสังคมระหว่างประเทศโดยรวม กฎหมายระหว่างประเทศจึงได้กำหนดให้รัฐต่างๆในสังคมระหว่างประเทศมีพันธกรณีทั้งตามกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศและตามข้อตกลงระหว่างประเทศ โดยรัฐสามารถใช้ดุลอาณาของรัฐตามหลักสากลในการดำเนินคดีและลงโทษผู้กระทำอาชญากรรมนั้นได้ แม้รัฐนั้นจะไม่มีจุดเกาะเกี่ยวใดกับการกระทำอาชญากรรมนั้นเลย และยังสามารถดำเนินการส่งตัวผู้กระทำอาชญากรรมนั้นข้ามแดนไปยังรัฐอื่นที่ประสงค์จะดำเนินคดีกับผู้กระทำอาชญากรรมนั้นได้ ไม่ว่าผู้กระทำอาชญากรรมนั้นจะเป็นผู้นำรัฐก็ตามตามหลัก ~iAut Dedere Aut Judicare~i แต่เนื่องจากผู้นำรัฐนั้นได้รับการยอมรับว่าเป็นบุคคลที่มีสถานะพิเศษและได้รับความคุ้มกันจากการใช้ดุลอาณาของรัฐอื่นในฐานะที่เป็นอธิปัตย์ตามหลักเกณฑ์ของกฎหมายระหว่างประเทศ หลักความคุ้มกันของผู้นำรัฐนี้จึงเป็นอุปสรรคที่สำคัญประการหนึ่งที่ทำให้ไม่สามารถนำตัวผู้นำรัฐมาดำเนินคดีและลงโทษในการกระทำอาชญากรรมระหว่างประเทศได้ นอกเหนือจากปัญหาที่เกิดจากการขาดหรือความไม่เพียงพอของบทบัญญัติของกฎหมายภายใน ปัญหาการแทรกแซงทางการเมือง และปัญหาที่เกิดจากประสิทธิภาพของกระบวนการยุติธรรมภายในรัฐเนื่องจากไม่มีความชัดเจนเพียงพอ ดังเช่นในกรณีการดำเนินคดีกับพลเอกออกุสโต ปิโนเช่ อดีตผู้นำของประเทศชิลีโดยศาลภายในของรัฐต่างๆ อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าหลักความคุ้มกันของผู้นำรัฐเกี่ยวกับอาชญากรรมระหว่างประเทศนั้นจะมีความชัดเจนมากขึ้นในปัจจุบันโดยผลของธรรมนูญศาลอาญาระหว่างประเทศนั้น ความชัดเจนนี้คงมีแต่เพียงเฉพาะกรณีของอาชญากรรมรุกราน อาชญากรรมสงคราม อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และอาชญากรรมฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เท่านั้น ไม่รวมถึงกรณีอาชญากรรมข้ามชาติด้วยหลักความคุ้มกันของผู้นำรัฐจึงยังคงเป็นปัญหาสำหรับการดำเนินคดีกับผู้นำรัฐอยู่ต่อไป ซึ่งในการศึกษาวิจัยนี้จะได้เสนอแนะแนวทางแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่เป็นอุปสรรคในการนำตัวผู้นำรัฐมาดำเนินคดีและลงโทษดังที่กล่าวมาข้างต้น เพื่อให้สามารถนำตัวผู้นำรัฐที่กระทำอาชญากรรมระหว่างประเทศมาดำเนินคดีและลงโทษได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะส่งผลให้การปราบปรามอาชญากรรมระหว่างประเทศเป็นไปอย่างมีประสิทธิผลสมบูรณ์ยิ่งขึ้น