การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างเกณฑ์ที่เหมาะสมในการพัฒนารูปแบบโปรแกรมการทำงานระหว่างเรียนเพื่อส่งเสริมจริยธรรมในการทำงานของนิสิตนักศึกษา และพัฒนารูปแบบโปรแกรมการทำงานระหว่างเรียนเพื่อส่งเสริมจริยธรรมในการทำงานของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต ในสถาบันอุดมศึกษา สังกัดทบวงมหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างคือ รองอธิการบดีฝ่ายกิจการนิสิตนักศึกษาหรือผู้รับผิดชอบการจัดโปรแกรมการทำงานระหว่างเรียน 15 คนสร้างเกณฑ์ที่เหมาะสมของรูปแบบโปรแกรมและต้นร่างรูปแบบโปรแกรมการทำงานระหว่างเรียนเพื่อส่งเสริมจริยธรรมในการทำงานของนิสิตนักศึกษาทดสอบรูปแบบกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักศึกษาคนไทยวิทยาลัยมิชชั่น ปีการศึกษา 2543 ซึ่งทำงานในโปรแกรมการทำงานระหว่างเรียน จนสิ้นสุดภาคการศึกษา จำนวน 46 คน ผลการวิจัย พบว่า เกณฑ์ที่เหมาะสมในการพัฒนารูปแบบโปรแกรมการทำงานระหว่างเรียนเพื่อส่งเสริมจริยธรรมในการทำงานของนิสิตนักศึกษา ประกอบด้วย 1) เป็นโปรแกรมที่จัดขึ้นเพื่อช่วยเหลือด้านการเงินแก่นักศึกษา 2) เป็นโปรแกรมที่จัดให้นักศึกษาทำงานบางเวลาในช่วงที่ว่างจากการเรียน 3) เป็นโปรแกรมที่จัดขึ้นจากความร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่รับผิดชอบการจัดโปรแกรมและหน่วยงานที่รับนักศึกษาทำงาน4) เป็นโปรแกรมที่จัดโดยสถาบันอุดมศึกษา ทำหน้าที่ดังนี้ (ก)เตรียมความพร้อมสถาบัน โดยการประเมินสภาพแวดล้อมของสถาบัน(ข) วางแผนการจัดโปรแกรม โดยเตรียมผู้ประสานงานโปรแกรมที่มีความรู้ความสามารถในการให้คำปรึกษาชี้แนะด้านจริยธรรมในการทำงาน(ค) ดำเนินงานโปรแกรมเพื่อส่งเสริมจริยธรรมในการทำงาน โดยการจัดประสบการณ์ตรงและประสบการณ์อ้อมด้านจริยธรรมในการทำงานให้กับนักศึกษา 5) เป็นโปรแกรมที่ประกอบด้วยขั้นตอนการพัฒนาโปรแกรม5 ขั้นตอน รูปแบบโปรแกรมการทำงานระหว่างเรียนเพื่อส่งเสริมจริยธรรมในการทำงานของนิสิตนักศึกษาประกอบด้วย 1) การประเมินเพื่อเตรียมความพร้อมสถาบัน 2) การวางแผนการจัดโปรแกรม 3) การดำเนินงานโปรแกรม 4) การประเมินหลังจบโปรแกรม 5) การตัดสินใจเชิงบริหารรูปแบบที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมจริยธรรมในการทำงานของนิสิตนักศึกษาโดยพบว่านักศึกษากลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยจริยธรรมในการทำงานด้านความซื่อสัตย์ การยึดมั่นในหลักการ การรักษาสัญญา และความรับผิดชอบต่อหน้าที่สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05