การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาข้อมูลและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบพื้นผิวหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อสร้างให้เป็นรูปแบบมาตรฐานในการออกแบบพื้นผิวหน้าจอคอมพิวเตอร์ช่วยสอนจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและเพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ออกแบบหน้าจอคอมพิวเตอร์ช่วยสอนหรือผู้ที่จะสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนในการนำไปใช้หรือเป็นตัวอย่าง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดสอบ เพื่อหารูปแบบมาตรฐานพื้นผิวหน้าจอคอมพิวเตอร์ช่วยสอนครั้งนี้ได้แก่ นิสิตคณะศิลปกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่มีแนวโน้มที่จะใช้คอมพิวเตอร์ช่วยสอน จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จากเกณฑ์ดังกล่าว นำมาสร้างเกณฑ์การวัดค่าระดับของความคิดเห็นของกลุ่มตัวอย่างต่อแบบสอบถามที่สะท้อนค่าของตัวแปรในแต่ละข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ผลการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย((-,X)) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ของตัวแปรต่างๆโดยกำหนดเกณฑ์ในการยอมรับที่ค่าเฉลี่ยตั้งแต่ 3.41 ขึ้นไป จากการรวบรวมข้อมูลเฉลี่ยของกลุ่มตัวแปรทั้ง 7 กลุ่ม ได้แก่กลุ่มตัวแปร A (การใช้งาน) กลุ่มตัวแปร B (ภาพ) กลุ่มตัวแปร C(ตัวอักษร) กลุ่มตัวแปร D (การใช้ภาษา) กลุ่มตัวแปร E (เสียงบรรยาย)กลุ่มตัวแปร F (เสียงประกอบ) และกลุ่มตัวแปร G (สัญรูป) ผลการวิจัยปรากฎว่ากลุ่มตัวแปรทุกตัวมีค่าเฉลี่ยของตัวเลขอยู่ในระดับสูง หมายความว่า รูปแบบมาตรฐานพื้นผิวหน้าจอคอมพิวเตอร์ช่วยสอนจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมีผลทำให้ผู้ใช้เกิดความต้องการและสนใจที่จะใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนอีกทั้งอำนวยความสะดวกในการใช้งานให้ง่ายขึ้นอีกด้วย