ในการวิจัยนี้ศึกษาวิธีการที่เหมาะสมในการประเมินคุณภาพของตัวพิมพ์อักษรไทยจากเครื่องพิมพ์อิเล็กทรอโฟโตกราฟี และเครื่องพิมพ์พ่นหมึก กับตัวอักษรที่พิมพ์จากเครื่องสร้างภาพ และเปรียบเทียบวิธีประเมินคุณภาพของตัวอักษรไทยจากการประเมินด้วยสายตาและโดยวิธีวัดด้วยอุปกรณ์ พิมพ์แผ่นทดสอบแบบตัวอักษร CU Tomlightด้วยเครื่องสร้างภาพที่มีความละเอียด 1200 จุดต่อนิ้ว ลงบนแระดาษโบรไมด์ เปรียบเทียบกับตัวอักษรที่พิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์อิเล็กทรอโฟโตกราฟีที่มีความละเอียด 300,600 และ 1200 จุดต่อนิ้วและเครื่องพิมพ์พ่นหมึกที่มีความละเอียด 360m 720 และ1440 จุดต่อนิ้ว บนกระดาษไม่เคลือบผิว น้ำหนัก 80 กรัมต่อตารางเซนติเมตร การประเมินคุณภาพตัวอักษรไทยโดยวิธีวัดด้วยอุปกรณ์ ใช้แผ่นทดสอบที่พิมพ์ตัวอักษร ถ, ข,ด และ พ ขนาด 10 16 และ 20 พอยต์ แล้ววัดองค์ประกอบของคุณภาพ ได้แก่ความดำตัวอักษร ความกว้างเส้นตัวอักษร ความขรุขระของขอบตัวอักษา และหัวตักอักษรด้วยเครื่องไมโครเดนซิโตมิเตอร์ การประเมินคุณภาพตัวอักษรไทยด้วยสายตา ทดสอบด้วยแผ่นทดสอบที่พิมพ์ตัวอักษร ก ฎ ฏ ถ-ขฃ-ค ฅ ด ศ - ษ- ฝ พ ม - ฉ จ ฐ ธ ทย ส ขนาด 8, 10, 12, 16, 18, 20 และ 24 พอยต์ โดยให้ผู้สังเกตการณ์ที่ประกอบอาชีพงานก่อนพิมพ์จำนวน 20 คน ตอบแบบสอบถามลักษณะตัวอักษร ได้แก่ตัวบวม หัวตัน และอ่านออก ใช้การแจกแจงแบบ t เปรียบเทียบความแตกต่างของคุณภาพตัวอักษรที่พิมพ์จากเครื่องอิเล็กทรอโฟโตกราฟี และที่พิมพ์จากเครื่องพิมพ์พ่นหมึก จากผลการทดลองพบว่า ความดำตัวอักษรจากทุกอุปกรณ์มีค่าใกล้เคียงกัน ยกเว้นตัวอักษรที่พิมพ์จากเครื่องพิมพ์พ่นหมึก 300 จุดต่อนิ้ว มีความดำต่ำกว่า ส่วนความกว้างเส้นตัวอักษรและหัวตัวอักษรไทยที่พิมพ์จากเครื่องพิมพ์อิเล็กทรอโฟโตกราฟีมีขนาดใกล้เคียงกับต้นฉบับมากกว่าที่พิมพ์จากเครื่องพิมพ์ พ่นหมึกผลจากการประเมินด้วยสายตา พบว่าตัวอักษรที่พิมพ์จากเครื่องอิเล็กทรอโฟโตกราฟี มีคุณภาพตัวอักษรดีกว่าที่พิมพ์จากเครื่องพิมพ์พ่นหมึก เมื่อเปรียบเทียบการประเมินด้วยอุปกรณ์และการประเมินด้วยสายตา ในส่วนของความกว้างเส้นตัวอักษรและหัวตัวอักษร ทั้ง 2 วิธีได้ผลสอดคล้องกัน