วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาการใช้คำลักษณนามในภาษาจีนกลาง โดยมุ่งศึกษาคำลักษณนามที่ปรากฎในโครงสร้างนามวลีและกริยาวลี ด้วยการวิเคราะห์ประเภทคำลักษณนาม และศึกษาลักษณะการปรากฎร่วมกับคำบอกจำนวนของคำลักษณนามในภาษาจีนกลาง รวมทั้งศึกษาเปรียบเทียบกับคำลักษณนามในภาษาไทย ผลการศึกษาวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้ ~iประการแรก~i เมื่อพิจารณาจากหน้าที่ทางไวยากรณ์แล้วพบว่าคำลักษณนามในภาษาจีนกลาง สามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ คือคำลักษณนามที่ใช้ประกอบกับคำนาม และคำลักษณนามที่ใช้ประกอบกับคำกริยา ~iประการที่สอง~i ในภาษาจีนกลางนั้นคำลักษณนามไม่สามารถนำมาใช้ตามลำพังตัวเดียวโดด ๆ ได้ จำเป็นต้องใช้ ประกอบกับคำอื่นๆ คำที่ปรากฎการใช้ร่วมมากที่สุด คือคำบอกจำนวนจากการศึกษาพบว่า การปรากฎร่วมกับคำบอกจำนวนของคำลักษณนามในภาษาจีนกลางทั้งสองประเภทข้างต้นสามารถวิเคราะห์ได้เป็น 2 ประเด็นหลักคือ คำบอกจำนวนที่ปรากฎร่วมได้นั้นมีไม่จำกัดและคำบอกจำนวนที่ปรากฎร่วมได้นั้นมีจำกัด ~iประการที่สาม~i เมื่อนำคำลักษณนามในภาษาจีนกลางมาเปรียบเทียบกับภาษาไทยแล้ว จะพบว่าตำแหน่งที่ปรากฎในโครงสร้างนามวลีและกริยาวลีของทั้งสองภาษามีความแตกต่างกัน เมื่อวิเคราะห์และแยกประเภทคำลักษณนามของทั้งสองภาษาแล้ว พบว่าคำลักษณนามบางประเภทพบในทั้งสองภาษา บางประเภทพบเฉพาะในภาษาใดภาษาหนึ่งเท่านั้น ในส่วนของการศึกษาลักษณะการปรากฎร่วมกับคำบอกจำนวน พบว่าในภาษาจีนกลางคำบอกจำนวนสามารถปรากฎร่วมกับคำลักษณนามได้สองลักษณะดังที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ในขณะที่ภาษาไทยคำบอกจำนวนสามารถปรากฎร่วมกับคำลักษณนามได้ไม่จำกัด