ทำการศึกษาสมดุลการสกัดของสารละลายแอล-ไลซีนสังเคราะห์และสารละลายแอล-ไลซีนจากสารละลายที่เหลือจากการตกผลึก ในภาวะที่มีความเข้มข้นของสารตัวพา (D2EHPA) แตกต่างกันที่อุณหภูมิห้องและความเร็วรอบในการกวน 420 รอบต่อนาทีเป็นเวลา 48 ชั่วโมง จากผลการทดลองพบว่าค่าสัมประสิทธิ์การกระจายตัวของสารละลายแอล-ไลซีนสังเคราะห์มีค่าสูงกว่าของสารละลายที่เหลือจากการตกผลึกและค่าทั้งสองยังแปรผันตามความเข้มข้นของสารตัวพาด้วย ค่าคงที่ในการสกัด (K(,ex)) ของสารละลายแอล-ไลซีนสังเคราะห์ของสารละลายที่เหลือจากการตกผลึกมีค่าเท่ากับ 5.26x10('-4) และ4.72x10('-5)/ ดม('3)/โมล ตามลำดับ นอกจากนี้ยังพบว่าแอล-ไลซีน (Lys('+)) 1 โมลจะรวมกับ 1.2 โมลและ 2 โมลของกรดไดเอทีล-เฮกซิลฟอสฟอริกซึ่งอยู่ในรูปของโมโนเมอร์เกิดเป็นสารที่มีโมเลกุลซับซ้อนสำหรับสารละลายแอล-ไลซีนสังเคราะห์และสารละลายที่เหลือจากการตกผลึกตามลำดับ ได้ทำการศึกษาการสกัดแอล-ไลซีนจากสารละลายที่เหลือจากการตกผลึกโดยกระบวนการเยื่อแผ่นเหลวแบบอิมัลชันชนิดอาศัยสารตัวพาแบบไม่ต่อเนื่อง โดยวัฏภาคเยื่อประกอบด้วยกรดไดเอทีล-เฮกซิลฟอสฟอริกเป็นสารตัวพา, สแปน 80 เป็นสารลดแรงตึงผิวซึ่งละลายในตัวทำละลายโดเดเคน และมีสารละลายกรดไฮโดรคลอริกเป็นวัฏภาคภายใน ได้ทำการศึกษาผลกระบของภาวะต่างๆ จากผลการทดลองพบว่าภาวะที่เหมาะสมในการสกัดคือความเป็นกรดด่างของวัฏภาคภายนอกเท่ากับ 5, ความเข้มข้นของวัฏภาคภายในเท่ากับ 2 นอร์มัล, ความเข้มข้นของสารลดแรงตึงผิวเท่ากับ 1 เปอร์เซนต์โดยปริมาตร, ความเข้มข้นของสารตัวพาเท่ากับ 10 เปอร์เซนต์โดยปริมาตร, อัตราส่วนระหว่างวัฏภาคเยื่อและวัฏภาคภายนอกเท่ากับ1:2 และความเร็วในการกวนเท่ากับ 360 รอบต่อนาที ที่สภาวะนี้มีค่าเปอร์เซนต์ในการสกัดเริ่มต้นภายในเวลา 1 นาทีเท่ากับ 20 เปอร์เซนต์ นอกจากนี้แบบจำลองที่ใช้ทำนายอิทธิพลของความเข้มข้นของสารตัวพาต่ออัตราการสกัดยังได้แสดงไว้ในงานวิจัยนี้ด้วย