ได้ทำการศึกษาการสกัดสารละลายทองแดงที่ภาวะสมดุลด้วยเคโรซีนที่มีตัวพาประจุบวกกรดไดเอทีลเฮกซิลฟอสฟอริกผสมอยู่ โดยทำการศึกษาที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 8 ชั่วโมง จากการทดลองดังกล่าวจะได้ค่าคงที่การสกัดที่ภาวะสมดุลเท่ากับ 8.2*10('-4) ลูกบาศก์เดซิเมตรต่อโมล และพบว่าทองแดง1 โมลจะจับกับตัวพาประจุบวก 2 โมล เกิดเป็นสารประกอบเชิงซ้อนในชั้นของเยื่อแผ่น การศึกษาการสกัดแบบไม่ต่อเนื่องของทองแดงออกจากสารละลายเจือน้ำ โดยกระบวนการเยื่อแผ่นเหลวแบบอิมัลชันโดยที่เยื่อแผ่นเหลวประกอบด้วยสารตัวพาประจุบวกกรดไดเอทีลซิลฟอสฟอริก และสารลดแรงตึงผิวสแปน 80 ซึ่งละลายอยู่ในเคโรซีน ในวัฏภาคของสารละลายชั้นในใช้กรดไฮโดรคลอริก การทดลองจะทำการปรับค่าต่าง ๆ เพื่อหาภาวะที่เหมาะสมในการสกัดแยกทองแดงผลการทดลองพบว่าค่าความเป็นกรดเบสที่เหมาะสมในการแยกทองแดง 100 ส่วนในล้านส่วนออกจากสารละลายเจือน้ำคือ ในวัฏภาคสารชั้นนอกอยู่ที่ความเป็นกรดเบสเท่ากับ 3.0 วัฏภาคของเยื่อแผ่นเหลวนั้นประกอบด้วยสารลดแรงตึงความเข้มข้น 5 เปอร์เซ็นต์(ปริมาตรต่อปริมาตร) สารตัวพาประจุบวกความเข้มข้น 10 เปอร์เซ็นต์ (ปริมาตรต่อปริมาตร) ละลายอยู่ในเคโรซีน ส่วนความเข้มข้นของสารละลายกรดไฮโดรคลอริกที่เหมาะสมคือ 1 นอร์มอล การสกัดใช้ความเร็วรอบในการกวนเท่ากับ 400 รอบต่อวินาที ภายในการสกัดที่ภาวะนี้เมื่อเวลาผ่านไป 5 นาทีพบว่าสามารถสกัดทองแดงออกจากตั้งต้นได้มากกว่า99 เปอร์เซนต์ เมื่อสิ้นสุดการสกัดพบว่า ความเข้มข้นของทองแดงในวัฏภาคชั้นในมากกว่าในวัฏภาคสารชั้นนอก 20 เท่า นอกจากนี้ได้ทำการทดลองในการสกัดแบบต่อเนื่อง พบว่าสามารถสกัดทอง แดงออกจากสารตั้งต้นโดยใช้ภาวะที่เหมาะสมที่ได้จากการศึกษาแบบไม่ต่อเนื่องได้และเมื่อลดอัตราการไหลของสารละลายป้อนพบว่าอัตราการสกัดทองแดงเพิ่มขึ้นและสามารถสกัดทองแดงออกจากสารตั้งต้นได้มากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์