วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอวิธีการจัดสรรเส้นทางและความยาวคลื่นในโครงข่ายใยแก้วนำแสงแบบหลายความยาวคลื่นที่มีโครงสร้างเป็นรูปวงแหวน 1 วง และแบบวงแหวนหลายวงสำหรับการจัดสรรเส้นทางและความยาวคลื่นในโครงข่ายรูปวงแหวน 1 วง ได้ใช้เทคนิคการสร้างแบบจำลองเชิงคณิตศาสตร์แบบ integer linear programming (ILP) เพื่อหาต้นทุนของโครงข่ายซึ่งวัดจากจำนวนความยาวคลื่นที่ใช้ในการรองรับทราฟฟิกของโครงข่าย จากการทดสอบพบว่าแบบจำลองที่ได้นำเสนอสามารถหาผลตอบจำนวนความยาวคลื่นที่น้อยที่สุดได้ แต่จะใช้เวลาในการหาผลตอบค่อนข้างนานโดยจะไม่สามารถหาผลตอบภายในเวลาที่เหมาะสมเมื่อโครงข่ายมีขนาดใหญ่กว่า 16 โนด นอกจากนี้เมื่อศึกษาถึงผลกระทบของการนำอุปกรณ์แปลงผันความยาวคลื่นมาใช้ในโครงข่ายรูปวงแหวน พบว่าทำให้ปัญหาการจัดสรรทรัพยากรของระบบมีความซับซ้อนน้อยลง เพราะไม่ต้องจัดสรรความยาวคลื่นให้แก่เส้นทางในโครงข่าย และจากการทดสอบพบว่าสามารถหาผลตอบจำนวนความยาวคลื่นให้กับโครงข่ายรูปวงแหวนที่มีขนาดใหญ่ถึง 185 โนดภายในเวลาที่เหมาะสมได้ ส่วนการออกแบบโครงข่ายแบบวงแหวนหลายวงมีข้อกำหนดในการออกแบบคือ ปริมาณทราฟฟิกของแต่ละคู่โนดสามารถแบ่งให้รองรับโดยวงแหวนมากกว่า 1 วงได้ โดยที่แต่ละส่วนของทราฟฟิกต้องส่งจากโนดต้นทางไปยังโนดปลายทางโดยใช้วงแหวนเพียงวงเดียว วิทยานิพนธ์นี้เสนอแบบจำลองเชิงคณิตศาสตร์สำหรับการออกแบบโครงข่ายแบบวงแหวนหลายวงโดยใช้ integer linear programming (ILP) ซึ่งสามารถหาผลตอบที่เหมาะที่สุดได้ แต่จากการทดสอบพบว่าแบบจำลองดังกล่าวใช้เวลาในการคำนวณหาผลเฉลยค่อนข้างนานแม้ว่าโครงข่ายนั้นจะเป็นโครงข่ายขนาดเล็ก โดยจะไม่สามารถหาผลตอบภายในเวลาที่เหมาะสมเมื่อโครงข่ายมีขนาด 8 โนด 13 ข่ายเชื่อมโยง ดังนั้นจึงนำเสนอการออกแบบโครงข่ายแบบวงแหวนหลายวงด้วยวิธีheuristic ซึ่งเป็นอัลกอริทึมที่สามารถใช้ในการออกแบบโครงข่ายขนาดใหญ่ได้ วิธีการแบบนี้จะไม่รับประกันว่าต้นทุนของโครงข่ายที่ได้จะเป็นค่าที่ต่ำที่สุดเสมอ แต่โดยทั่วไปจะให้ค่าใกล้เคียงกับค่าที่ต่ำที่สุดอัลกอริทึมที่ได้พัฒนาขึ้น ได้นำไปศึกษาและเปรียบเทียบต้นทุนกับโครงข่ายแบบเมช พบว่าต้นทุนที่ได้จากการออกแบบโครงข่ายแบบวงแหวนหลายวง จะมีค่าสูงกว่าต้นทุนที่ได้จากการออกแบบโครงข่ายแบบเมชไม่มากนัก โดยทั่วไปจะมีค่าแตกต่างกันไม่เกิน 17% แสดงให้เห็นว่าวิธีการออกแบบโครงข่ายแบบวงแหวนหลายวงสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติได้อย่างมีประสิทธิภาพ