โพรพราโนลอล ไฮโดรคลอไรด์ขี้ผึ้งเมทริกซ์เพลเลท เตรียมขึ้นด้วยเทคนิคเอกทรูชั่นสเฟียร์โรไนซ์เซซั่น โดยการนำสารจำพวกขี้ผึ้งชนิดต่าง ๆ มาเป็นสารก่อเมทริกซ์และแลคโตสที่ อยู่ในสูตรตำรับจะทำหน้าที่เป็นแชแนลลิ่งเอเจนท์ ชนิด และปริมาณของส่วนประกอบในเมทริกซ์ จะมีผลต่อสภาวะการเตรียมโดยเอกทรูชั่นสเฟียร์โรไนซ์เซซั่นและคุณสมบัติทางกายภาพของเมทริกซ์เพลเลทที่เตรียมได้ ลักษณะการปลดปล่อยโพรพราโนลอลไฮโดรคลอไรด์จากขี้ผึ้งเมทริกซ์เพลเลทไม่ได้ถูกยืดออกเพียงพอที่จะมีคุณสมบัติออกฤทธิ์เนิ่นนานอย่างที่ต้องการ ยกเว้นเมื่อใช้คอมไพรตอล (+,210) ที่ปริมาณสูง ดังนั้น การตอกอัดเมทริกซ์เพลเลทให้เป็นยาเม็ดเมทริกซ์ จึงเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการลดอัตราเร็วในการปลดปล่อยตัวยาให้อยู่ในระดับที่ต้องการอัตราเร็วในการปลดปล่อยตัวยาจะลดลงเมื่อปริมาณของขี้ผึ้งหรือโพรพราโนลอล ไฮโดรคลอไรด์เพิ่มขึ้น ขณะที่การเพิ่มแลคโตส มีแนวโน้มในการเพิ่มการปลดปล่อยตัวยาลักษณะการปลดปล่อยโพรพราโนลอล ไฮโดรคลอไรด์จากทุกสูตรตำรับจะขึ้นอยู่กับสภาวะแวดล้อมความเป็นกรดด่างของตัวกลาง พบว่า ลูบริแทบ(+,โ) คอมโพรตอล(+,โ) พรีซิรอล(+,โ)เป็นขี้ผึ้งที่เหมาะสมที่สุดในระหว่าง กระบวนการผลิตและให้รูปแบบการปลดปล่อยยาที่น่าพอใจที่สุดการปรับปริมาณของขี้ผึ้งเหล่านี้ หรือสารอื่นๆ สามารถทำให้การปลดปล่อยโพรพราโนลอล ไฮโดรคลอไรด์จากยาเม็ดเมทริกซ์ สามารถเทียบเคียงได้กับผลิตภัณฑ์ในท้องตลาด อินฟราเรดสเปกตรัมของเมทริกซ์ ที่เตรียมได้แสดงให้เห็นว่าไม่มีปฏิกิริยาระหว่างกันของยาขี้ผึ้ง และสารอื่น ๆ ที่อยู่ในสูตรตำรับโพรพราโนลอล ไฮโดรคลอไรด์ยังอยู่ในลักษณะที่เป็นผลึกและจากผลการศึกษาทางด้านเอกซ์เรย์ พบว่า พีคที่เป็น ลักษณะเฉพาะของโพรพราโนลอล ไฮโดรคลอไรด์ยังคงอยู่และมีการเปลี่ยนตำแหน่งอย่างไม่มีนัย สำคัญตำแหน่งของพีคหลักจากการศึกษาด้วยดีเอสซีพบว่าเกือบจะ ไม่เปลี่ยนแปลง