ปัจจุบันเมื่อมีการกระทำความผิดอาญาเกิดขึ้น นอกจากความเสียหายในส่วนของทรัพย์สินแล้วผู้เสียหายยังอาจได้รับอันตรายต่อร่างกาย หรือชีวิต ซึ่งเท่าที่ผ่านมานอกจากการฟ้องร้องค่าสินไหมทดแทนจากการทำละเมิดตามกฎหมายแพ่งแล้ว ยังไม่มีมาตรการทางกฎหมายอื่นใดที่จะกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการเยียวยา คุ้มครอง และชดเชยผู้เสียหายซึ่งอยู่ในฐานะเหยื่ออาชญากรรมแม้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540 มาตรา 245 จะบัญญัติในเรื่องความคุ้มครองผู้เสียหายจากการกระทำความผิดทางอาญาไว้ วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาเพื่อวิเคราะห์หลักเกณฑ์ และแนวทางของกฎหมายในส่วนของการชดเชยความเสียหาย และให้ความคุ้มครองต่อผู้เสียหาย หรือเหยื่ออาชญากรรมโดยเปรียบเทียบรูปแบบของกฎหมายต่างประเทศ รวมถึงการวิเคราะห์พิจารณาร่างพระราชบัญญัติกองทุนเงินชดเชยผู้เสียหายจากอาชญากรรม และผู้ถูกดำเนินคดีอาญาของกระทรวงยุติธรรม จากการศึกษาวิจัยพบว่ามาตรการทางกฎหมายที่จะบัญญัติรองรับการปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญฯมาตรา 245 ยังไม่มีกฎหมายรองรับชัดเจน ผู้วิจัยได้เสนอแนะมาตรการในการกำหนดบทบัญญัติกฎหมายเพื่อรองรับแนวทางในการคุ้มครองผู้เสียหายในคดีอาญา ตามกฎหมายรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540และปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนให้เป็นไปตามหลักสากลสอดคล้องแนวทางปฏิบัติของนานาอารยประเทศ