การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความต้องการและปัญหาของบุคลากรฝึกอบรมเกี่ยวกับความรู้จากฐานงานวิจัยด้านฝึกอบรม กลุ่มตัวอย่างได้แก่ บุคลากรฝึกอบรมภาครัฐจำนวน 277 คน รัฐวิสาหกิจ จำนวน 126 คน และภาคเอกชน จำนวน 180 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว การเปรียบเทียบความแตกต่างรายคู่ด้วยเทคนิคเชฟเฟ และการทดสอบไคสแควร์ ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. หัวข้อหลัก และหัวข้อย่อยเกี่ยวกับการฝึกอบรมที่บุคลากรฝึกอบรมทั้ง 3 กลุ่มต้องการเรียงตามลำดับความต้องการ ได้แก่ (1) ความต้องการจำเป็นในการฝึกอบรม : การวิเคราะห์สภาพปัญหาในการปฏิบัติงานในหน่วยงาน ขั้นตอนและวิธีการที่เหมาะสมสำหรับการศึกษาความต้องการจำเป็นในการฝึกอบรมและหัวข้อวิธีการประยุกต์ใช้เทคนิคต่างๆ ในการหาความต้องการจำเป็นในการฝึกอบรม (2) หลักสูตรและโครงการฝึกอบรม : ความเหมาะสมของวัตถุประสงค์ เนื้อหาของหลักสูตรและโครงการฝึกอบรม แนวทางการพัฒนาหลักสูตรและโครงการฝึกอบรม และรูปแบบหลักสูตรและโครงการฝึกอบรม (3) การประเมินผลและติดตามผลการฝึกอบรม : รูปแบบการประเมินและติดตามผลการฝึกอบรมเกณฑ์ประเมินและติดตามผลการฝึกอบรมและเครื่องมือการประเมินติดตามผลการฝึกอบรม 2. บุคลากรฝึกอบรมส่วนใหญ่ระบุความต้องการเกี่ยวกับองค์ประกอบของการวิจัยฝึกอบรมในระดับมาก ได้แก่ ความต้องการเครื่องมือวิจัยประเภทแบบสอบถาม การวิจัยปฏิบัติการ ศึกษาข้อมูลจากกลุ่มผู้เข้ารับการฝึกอบรม และขอบเขตพื้นที่ศึกษาวิจัยทั่วประเทศ 3. บุคลากรฝึกอบรม ระบุว่ามีปัญหาเกี่ยวกับการวิจัยในระดับมาก 2 เรื่อง คือ ผลการวิจัยไม่สามารถที่จะช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้นได้ทันท่วงที และจำนวนผลงานวิจัยด้านฝึกอบรมมีน้อยเกินไป 4. เจ้าหน้าที่ฝึกอบรมในภาครัฐ รัฐวิสาหกิจ และเอกชนมีความต้องการและมีปัญหาเกี่ยวกับการวิจัยด้านฝึกอบรมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากการวิเคราะห์ค่าไคสแควร์พบว่า เจ้าหน้าที่ฝึกอบรมมีความต้องการแตกต่างกัน 23 เรื่อง ผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวพบว่า บุคลากรฝึกอบรมมีความต้องการเกี่ยวกับองค์ประกอบการวิจัยด้านฝึกอบรมแตกต่างกัน8 เรื่อง และมีปัญหาเกี่ยวกับการวิจัยด้านฝึกอบรม 4 เรื่อง บุคลากรฝึกอบรมภาครัฐวิสาหกิจมีปัญหามากกว่าบุคลากรฝึกอบรมจากภาครัฐและเอกชน