| ชื่อเรื่อง | : | เศรษฐศาสตร์การเมืองของวิทยุกระจายเสียงระบบเอฟ.เอ็ม.ในกรุงเทพมหานคร (2530-2539) |
| นักวิจัย | : | น้ำมนต์ พรหมเปี่ยม |
| คำค้น | : | POLITICAL ECONOMY , F.M. , RADIO BORADCASTING |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2541 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082541000235 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานภาพ และมิติทางเศรษฐศาสตร์ของโครงสร้างอุตสาหกรรมสื่อวิทยุกระจายเสียงระบบเอฟ.เอ็ม.ในเขตกรุงเทพมหานครช่วงปี พ.ศ.2530-2539 พิจารณาแนวโน้มการกระจุกตัวที่เกิดขึ้น โดยใช้ค่าการกระจุกตัวเป็นกรอบในการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า สถานีวิทยุกระจายเสียงระบบเอฟ.เอ็ม.ในเขตกรุงเทพมหานครทุกสถานีเป็นของหน่วยราชการมาแต่แรกเริ่ม แม้จะมีการปรับตัวให้เอกชนเข้ามาร่วมดำเนินกิจการในลักษณะการให้สิทธิ์เช่าเวลาหรือการเปิดประมูลให้สัมปทานในบางสถานีแต่รัฐก็ยังคงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์สถานีวิทยุมาจนกระทั่งปัจจุบัน ภาวะการเติบโตทางเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ และการเปิดประมูลให้สัมปทานในสถานีวิทยุบางแห่ง เมื่อกลางช่วงศตวรรษ 2530 เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้อุตสาหกรรมสื่อวิทยุกระจายเสียงมีการแข่งขันกันสูงระหว่างบริษัทผู้ประกอบการรายใหญ่ๆ ส่งผลให้เกิดการกระจุกตัวและผูกขาดการดำเนินกิจการโดยกลุ่มธุรกิจสื่อสารมวลชนเพียงไม่กี่กลุ่ม อาทิ มีเดียพลัส, เอ-ไทม์ มีเดีย, ยูแอนด์ไอคอร์ปอเรชั่น, แปซิฟิก คอร์ปอเรชั่น, บรอดคาสติ้ง เน็ทเวอร์ค ไทยแลนด์ (บีเอ็นที)เป็นต้น |
| บรรณานุกรม | : |
น้ำมนต์ พรหมเปี่ยม . (2541). เศรษฐศาสตร์การเมืองของวิทยุกระจายเสียงระบบเอฟ.เอ็ม.ในกรุงเทพมหานคร (2530-2539).
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. น้ำมนต์ พรหมเปี่ยม . 2541. "เศรษฐศาสตร์การเมืองของวิทยุกระจายเสียงระบบเอฟ.เอ็ม.ในกรุงเทพมหานคร (2530-2539)".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. น้ำมนต์ พรหมเปี่ยม . "เศรษฐศาสตร์การเมืองของวิทยุกระจายเสียงระบบเอฟ.เอ็ม.ในกรุงเทพมหานคร (2530-2539)."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2541. Print. น้ำมนต์ พรหมเปี่ยม . เศรษฐศาสตร์การเมืองของวิทยุกระจายเสียงระบบเอฟ.เอ็ม.ในกรุงเทพมหานคร (2530-2539). กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2541.
|
