การวิจัยนี้เป็นการศึกษาความเป็นไปได้ในการลดซีโอดีและสีออกจากน้ำชะมูลฝอยด้วยกระบวนการดูดติดผิวโดยใช้ถ่านกัมมันต์ ถ่านไม้ และถ่านแกลบ ทำการศึกษาลักษณะทางกายภาพของสารดูดติดผิว การทดลองแบบแบทช์โดยการทดสอบไอโซเทอมการดูดติดผิว และการทดลองแบบต่อเนื่องศึกษาความสามารถในการดูดติดผิว การทดลองศึกษาความสามารถในการดูดติดผิวของซีโอดีและสีโดยใช้ถังดูดติดผิวแบบแท่งป้อนน้ำเสียแบบไหลลงขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.03 เมตร ความสูงถัง 3 เมตรความสูงชั้นสารดูดติดผิว 0.3, 0.6, 0.9 และ 1.2 เมตรใช้น้ำชะมูลฝอยจริงที่ความเข้มข้นซีโอดีเริ่มต้น 250, 500,750, 1,000, มก./ล. และที่ความเข้มข้นซีโอดีเริ่มต้นของน้ำเสียจริง และอัตราภาระบรรทุกทางน้ำ 0.15, 0.3, 0.6 และ1.2 ม('3)/ม('2)-ชม. ผลการทดลองพบว่าถ่านไม้ และถ่านแกลบไม่มีความเป็นไปได้ทางวิศวกรรม เนื่องจากความสามารถในการดูดติดผิวซีโอดีและสีต่ำ ส่วนถ่านกัมมันต์มีความเป็นไปได้ทางวิศวกรรม โดยประสิทธิภาพเริ่มต้นของการลดซีโอดี และสีอยู่ในช่วง 78-89เปอร์เซนต์และ 37-96 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ ในการทดลองที่ชั้นความสูงถ่านกัมมันต์ 1.2 เมตร อัตราภาระบรรทุกทางน้ำ0.15 ม('3)/ม('2)-ชม. ความเข้มข้นซีโอดีเริ่มต้น 250 มก./ล.มีความสามารถในการลดซีโอดี และสีสูงสุด โดยมีประสิทธิภาพเริ่มต้นของการลดซีโอดีและสีเท่ากับ 97 เปอร์เซนต์ และ 96เปอร์เซนต์ ตามลำดับ