ในปัจจุบันมีแนวโน้มของการนำความผิดฐานเจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดย มิชอบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 มาใช้ในทางผิดวัตถุประสงค์ของกฎ หมายโดยมักนำมาใช้เป็นเครื่องมือฟ้องร้องบังคับหรือกลั่นแกล้งเจ้าพนักงาน และใน บางกรณีสามารถนำมาใช้เป็นมาตรการทางการปกครอง มากกว่าใช้เพื่อเป็นการลง โทษทางอาญาแก่เจ้าพนักงาน ซึ่งก่อให้เกิดความเดือดร้อน เสียหาย ส่งผลต่อ การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานและรัฐ อันจะก่อให้เกิดความเสียหายแก่ประโยชน์ ส่วนรวมได้ จากการศึกษากฎหมายทั้งในส่วนสารบัญญัติและวิธีสบัญญัติ รวมถึงดุลพินิจในการบังคับใช้กฎหมายของศาลในความผิดฐานนี้ พบว่ากฎหมายในส่วนสารบัญญัติและวิ ธีสบัญญัติในเรื่องนี้ยังขาดดุลยภาพระหว่างกัน กฎหมายสารบัญญัติมีเนื้อหากว้างขวาง หาลักษณะของการกระทำที่เป็นความผิดได้ยาก และกฎหมายวิธีสบัญญัติไม่สามารถให้ ความคุ้มครองที่จำเป็นแก่เจ้าพนักงานได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎหมายวิธีสบัญญัติในชั้นกลั่นกรองมูลคดียังขาดรายละเอียดที่จำเป็นและการไต่สวนหามูลคดีในกระบวนการปกติยังขาดความละเอียดรอบคอบ ทำให้มีความลักลั่น ไม่สามารถให้ความคุ้มครองแก่เจ้าพนักงานได้ทุกคดี อีกทั้งเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เสนอว่าควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายสารบัญญัติ ของความผิดฐานนี้ให้มีขอบเขตที่ชัดเจนขึ้น และกำหนดความผิดที่เจ้าพนักงานกระทำ โดยอาศัยโอกาสของการเป็นเจ้าพนักงานรวมถึงระบุถึงการปฏิบัติหน้าที่หรือละเว้น การปฏิบัติหน้าที่ที่ไม่สามารถนำมาฟ้องร้องในความผิดฐานนี้ได้และควรมีมาตรฐานใน การกลั่นกรองมูลคดีที่สูงกว่าคดีประเภทอื่น ประกอบกับการมีกระบวนการเป็นพิเศษเพื่อคุ้มครองและคานอิทธิพลของการใช้อำนาจเหนือการดำเนินคดีของเจ้าพนักงาน