ได้คัดแยกแบคทีเรียที่สามารถสร้างสารกีดขวางช่องโซเดียมในปริมาณสูง และแบคทีเรียไม่สร้างสารนี้จากหอยยทราย หอยกระปุ่ก และทราบบริเวณเกาะสีชัง เพื่อใช้เป็นอาหารให้หอยกิน พบว่าเชื้อ vibrio alginolyticus มีความสามารถในการสร้างสารพิษดังกล่าวภายในเซลล์โดยการทดสอบกับเนื้อเยื่อได้สูงสุดภายในเวลา 24 ชั่วโมง และหลังจากการตรวจสอบยีนชันพบว่าสารกีดขวางช่องโซเดียมนั้นอาจเป็นสารในกลุ่มอนุพันธ์เทโทรโดทอกซึน เชื้อ coryneacteriummatrucotii ไม่สามารถสร้างสารพิษได้ ในการตรวจสอบความเป็นพิษของเนื้อ หอยทรายบริเวณเกาะสีชังที่ทำการเก็บตัวอย่างในเดือนมีนาคม 2538 ตรวจพบว่ามี ความเป็นพิษ แต่ตรวจไม่พบความเป็นพิษในเดือนสิงหาคม 2538 ได้เลี้ยง หอยยทราย และศึกษาเป็นเวลา 8 วัน โดยใช้อาหารชนิดต่าง ๆ 5 ชนิด ได้แก่ แบคทีเรียสร้างพิษ (V. alginolyticus), แบคทีเรียไม่สร้างพิษ(C. matruchotii), สาหร่ายไม่สร้างพิษ(Tetraselmis sp.), สาหร่ายไม่สร้างพิษผสมกับแบคทีเรียสร้างพิษ และไม่มีการให้อาหาร จากการทดลองพบว่าหอยทราบหลังจากการเลี้ยงด้วยอาหารที่มีแบคทีเรียสร้างพิษจะสามารถสะสมสารพิษเพิ่มขึ้น อย่างรวดเร็วจนถึงปริมาณสูงสุดภายในเวลา 48 ชั่วโมง เช่นเดียวกันทั้งในระยะพิษต่ำและพิษสูง แต่ความเป็นพิษในตัวหอยทรายลดลงเมื่อหยุดให้อาหาร ส่วนในกลุ่มที่ให้อาหราที่ไม่มีพิษและชุดควบคุมพบว่าอาหารเหล่านี้ไม่สามารถทำให้หอยทรายทั้งในระยะพิษสูง และพิษต่ำมีพิษเพิ่มขึ้นได้ จากการตรวจสอบอนุพันธ์ของสารพิษในหอยทราบภายหลังการให้อาหารด้วยแบคทีเรียสร้างพิษด้วยวิธีเอช พีแอล ซี พบว่า เป็นสารใกล้เคียงกับอนุพันธ์ GTX2 และอนุพันธ์ C1 ส่วนในการวิเคราะห์ด้วยวิธีควิดโครมาโตกราฟพีแมสเปกโตรเมตรี พบสารที่อาจมีน้ำหนักโมเลกุลเท่ากับ 300 ดาลตันเช่นเดียวกับที่ตรวจพบในแบคทีเรียสร้างพิษที่ใช้เป็นอาหาร ผลการทดลองแสดงว่าแบคทีเรียสร้างพิษมีบทบาทในการทำให้เกิดพิษทั้งอนุพันธ์เทโทรโดทอกซึนและอนุพันธ์พิาอัมพาตจากหอยในหอยทราย