เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ที่เชื้อแบคทีเรียอาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สัตว์ทะเลมีพิษจึงได้เลี้ยงแบคทีเรีย 3 กลุ่ม ๆ ละ 3 สายพันธุ์ คือกลุ่มที่สร้างพิษสูง กลุ่มสร้างพิษต่ำและกลุ่มไม่สร้างพิษโดยใช้อาหารเลี้ยงเชื้อต่าง ๆ กันคือน้ำสกัดจากหอยทรายซึ่งเป็นหอยมีพิษที่มีช่วงระยะความเป็นพิษ (เดือน ม.ค.-มิ.ย.) และพิษต่ำ (เดือน ก.ค.-ธ.ค.)น้ำสกัดจากหอยกระปุกและน้ำสกัดจากหอยรูปหัวใจซึ่งเป็นหอยไม่มีพิษ เพื่อเปรียบเทียบการสร้างสารกีดขวางช่องโซเดียมกับการเลี้ยงเชื้อด้วยอาหารเหลวที่ใช้ในห้องปฏิบัติการ จากการวิเคราะห์หาประมาณสารกีดขวางโซเดียมด้วยวิธีเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อและวิเคราะห์ชนิดของอนุพันธ์ที่เป็นส่วนประกอบของสารพิษที่สร้างขึ้น โดยวิธีเอชพีแอลซี พบว่าแบคทีเรียกกลุ่มสร้างพิษสูงและกลุ่มสร้างพิษต่ำ ทั้ง 6 สายพันธุ์ สามารถสร้างสารพิษได้สูงที่สุดเมื่อเลี้ยงในน้ำสกัดจากหอยทรายระยะพิษสูงและพบอนุพันธุ์ที่สร้างได้สูงกว่าในอาหารเลี้ยงเชื่ออื่นคืออนุพันธุ์กลุ่มเทโทรโดทรอกซินและกลุ่มวัคซีทอกซินซึ่งเป็นอนุพันธ์ของพิษอัมพาตจากหอย จากการตรวจปริมาณองค์ประกอบของน้ำสกัดชนิดต่าง ๆ พบว่าโปรตีนไนโตรเจนและคาร์โบไฮเดรทที่มีค่าใกล้เคียงกัน แต่ปริมาณฟอสเฟตและกรดอะมิโนบางชนิดมีปริมาณต่ำในน้ำสกัดจากหอยระยะพิษสูง จากการตรวจสอบทรายและน้ำทะเลที่แวดล้อมรอบหอยทรายที่เก็บตัวอย่างในระยะพิษสูง พบว่าถ้าน้ำทรายและน้ำทะเลไปทำให้อนุภาคแตกด้วยคลื่นเสียงจะมีปริมาณสารกีดขวางช่องโซเดียมสูงกว่าในตัวอย่างที่ไม่ได้ทำให้อนุภาคแตก