การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วน บุคคล ลักษณะงานประสบการณ์ในการทำงาน และบทบาททางวิชาชีพกับความยึดมั่นผูกพันกันต่อองค์การของโรงพยาบาลของรัฐกรุงเทพมหานครศึกษาปัจจัยที่เป็นตัวทำนายความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลของรัฐ กรุงเทพมหานคร ตัวอย่างประชากรที่ศึกษาเป็นพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลของรัฐกรุงเทพมหานคร 8 แห่ง จำนวน 380 คนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามซึ่งผู้วิจัยพัฒนาจากวรรณคดีและ งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเพิ่ม หรือลดตัวแปรเป็นขั้น ๆ ผลการวิจัยพบว่า 1. อายุ ระยะเวลาที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาล ความมอิสระในการทำงาน ความหลากหลายของงาน ความมีเอกลักษณ์ของงาน ความสำคัญของงาน ผลป้อนกลับของงาน ความรู้สึกว่าตนมีความสำคัญต่อองค์การความรู้สึกว่าองค์การเป็นที่พึ่งที่ได้ ความคาดหวังได้รับการตอบสนองจากองค์ การ ทัศนคติเพื่อนร่วมงานและองค์การ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความขัดแย้งในบทบาทและความคลุมเครือในบทบาทมีความสัมพันธ์ทางลบกับความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 2. กลุ่มตัวแปรที่สามารถร่วมกันทำนายความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การ ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 มี 6 ตัวแปร คือ ความคาดหวังได้ รับการตอบสนองจากองค์การ ความรู้สึกว่าองค์การเป็นที่พึ่งได้ ความคลุมเครือในบทบาท อายุ ทัศนคติต่อเพื่อร่วมงานและองค์การ และความมีอิสระใน การทำงาน สามารถอธิบายความผันแปรของความยึดมั่นผูกพันต่อองค์การได้ ร้อยละ 52.49 (R('2) = .5249) ได้สมการทำนายได้ดังต่อไปนี้ Y = 26.1982m + .6547 ความคาดหวังได้รับการตอบสนอง จากองค์การ + .6988 ความรู้สึกวาองค์การเป็นที่พึ่งพิงได้ - .3293ความคลุมเครือในบทบาท + .3489 อายุ + .1172 ทัศนคติต่อเพื่อร่วมงาน และองค์การ + .2291 ความมีอิสระในการทำงาน (สมการในรูปคะแนนดิบ) Z = .3144 ความคาดหวังได้รับการตอบสนองจากองค์การ +.2891 ความรู้สึกว่าองค์การเป็นที่พึ่งพิงได้ - .1834 ความคลุมเครือในบทบาท + .1380 อายุ +.1126 ทัศนคติต่อผู้ร่วมงานและองค์การ +.0986 ความมีอิสระในการทำงาน (สมการในรูปคะแนนมาตรฐาน)