วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มุ่งศึกษาถึงความคาดหวังของสังคมต่อสตรีไทยในสมัยสร้างชาติของจอมพล ป.พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี (2481-2487)ผลจากการศึกษาพบว่าในสมัยสร้างชาติเกิดการเปลี่ยนแปลงทางด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมืองและวัฒนธรรม ทำให้กระแสความคาดหวังต่อบทบาทและฐานะของสตรีในการเป็นเมียและแม่ที่มีคุณภาพซึ่งดำรงอยู่นับตั้งแต่สมัยปฏิรูปประเทศ ได้ปรากฏเป็นรูปธรรมที่เด่นชัด ภายใต้การดำเนินนโยบายเผยแพร่ "อุดมการแม่เรือน" ที่เน้นการเชิดชูบทบาทของการเมืองเป็นเมียและแม่ของจอมพล ป.พิบูลสงคราม อาจกล่าวได้ว่าความคาดหวังต่อฐานะและบทบาทของสตรีในยุคนี้เป็นผลจากการนำนโยบายสร้างชาติมาเป็นหลักใน การบริหารประเทศ ความคาดหวังของสังคมดังกล่าว ส่งผลกระทบต่อแนวคิดในการจัดการศึกษาและการประกอบอาชีพสำหรับสตรี รวมทั้งส่งผลกระทบต่อบทบาทและ สถานภาพของสตรี กล่าวคือ การจัดการศึกษาและการประกอบอาชีพสำหรับ สตรีก็ยังคงมีลักษณะเฉพาะและจำกัด สตรีไทยยังไม่ได้รับการส่งเสริมในเรื่องการศึกษาและอาชีพเท่าที่ควร แต่กระนั้นก็ส่งผลให้สตรีไทยจำนวนหนึ่ง ได้มีโอกาสและมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ เปิดโอกาสให้สตรีได้ออกมามีบทบาททางสังคมมากขึ้นในขณะที่สตรีบางกลุ่ม ดังตัวอย่างเช่นสตรีที่ศึกษา วิชากฎหมายตระหนักว่าฐานะของสตรียังถูกจำกัดในหลาย ๆ ประการอันเป็น พื้นฐานของการเรียกร้องสิทธิสตรีในสมัยต่อมา