| ชื่อเรื่อง | : | การใช้จุดเว้าวอนทางเพศในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ |
| นักวิจัย | : | จรส ศิริพานิช |
| คำค้น | : | SEX APPEAL , TELEVISION ADVERTISING |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2535 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082535000094 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่อการกำหนดใช้จุดเว้าวอนทางเพศในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ และค้นหาลักษณะของการใช้จุดเว้าวอนทางเพศในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ ผลของการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการกำหนดใช้จุดเว้าวอนทางเพศในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์นั้นมีอยู่หลายประการด้วยกัน คือ 1.ชนิดหรือประเภทของสินค้าที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกัน เช่น เครื่องประทินโฉม เป็นต้น 2. ลักษณะของกลุ่มผู้บริโภคเป้าหมายซึ่งอยู่ในวัยที่สามารถจะจูงใจด้วยวิธีนี้อย่างเหมาะสม ซึ่งทั้งสองประการนี้ล้วนเป็นปัจจัยที่มีความสำคัญมากที่ต้องพิจารณาเป็นประเด็นแรก และเป็นการนำพื้นฐานความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับความต้องการพื้นฐาน แรงจูงใจ และสัญชาตญาณทางเพศของมนุษย์มาใช้ให้เป็นประโยชน์ในการสร้างสรรค์งานโฆษณา ปัจจัยอื่น ๆ ที่มีความสำคัญรองลงมา ได้แก่ 3. สภาวะการณ์ทางการตลาดและคู่แข่ง 4.ความต้องการของลูกค้าของบริษัทตัวแทนโฆษณา 5. ความถนัดหรือความชอบส่วนตัวของผู้สร้างสรรค์งานโฆษณา สำหรับลักษณะของการใช้จุดเว้าวอนทางเพศในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์นั้น พบว่า มีการใช้จุดเว้าวอนทางเพศใน 3 ลักษณะด้วยกัน ดังนี้ 1. การใช้จุดเว้าวอนทางเพศที่สือออกมาทางภาพ จำแนกประเภทได้เป็น 3 ประเภท คือ 1.1 ลักษณะที่ปรากฏทางสรีระหรือทางกายภาพของผู้แสดงแบบโฆษณา ได้แก่ การแต่งกายนุ่งน้อยห่มน้อยวับ ๆ แวม ๆ ล่อแหลมการแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่แสดงสัดส่วนของเรือนร่างอย่างชัดเจน หรือการเปิดเผยบางส่วนของเรือนร่างที่ควรปกปิดโดยปราศจากเครื่องนุ่งห่ม 1.2 ลักษณะที่ปรากฏทางอากัปกิริยา หรืออิริยาบทของผู้แสดงแบบโฆษณา ได้แก่ การใช้สีหน้า สายตาที่เย้ายวนเชิญชวน ท้าทาย อากัปกิริยาสะบัดผมไปมา การสัมผัสลูบไล้ การโลมเล้า คลอเคลีย การจุมพิต หรือการกอดรัด 1.3 ลักษณะที่ปรากฏจากการดำเนินเรื่องให้ผู้แสดงแบบโฆษณาเพศใดเพศหนึ่งมีความสนใจเพศตรงข้าม หรือมีความสนใจซึ่งกันและกัน 2. การใช้จุดเว้าวอนเพศทางที่สือออกมาทางอวจนภาษาจำแนกออกได้เป็น 3 ประเภท คือ 2.1 ถ้อยคำจากผู้ประกาศหรือการพูดหน้ากล้อง 2.2 ถ้อยคำจากบทสนทนาโต้ตอบของผู้แสดงในภาพยนตร์โฆษณา 2.3ถ้อยคำจากคำร้องของเพลงประกอบโฆษณา (ภาษาไทยและภาษาอังกฤษ) 3. การใช้จุดเว้าวอนทางเพศที่สี่อออกมาทางอวจนภาษา ในที่นี้หมายถึง การสื่อความหมายด้วยคุณลักษณะเฉพาะตัวทางสีสันของเสียง ได้แก่การเปล่งเสียงจากเสียงของผู้พูดหน้ากล้อง และลักษณะสีสันของเสียงดนตรีประกอบภาพยนตร์โฆษณา เพื่อสะท้อนบุคลิกหรือภาพลักษณ์ของสินค้า และสร้างอารมณ์ร่วมแก่ผู้รับสารให้คล้อยตามภาพที่ปรากฏ |
| บรรณานุกรม | : |
จรส ศิริพานิช . (2535). การใช้จุดเว้าวอนทางเพศในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. จรส ศิริพานิช . 2535. "การใช้จุดเว้าวอนทางเพศในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. จรส ศิริพานิช . "การใช้จุดเว้าวอนทางเพศในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2535. Print. จรส ศิริพานิช . การใช้จุดเว้าวอนทางเพศในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2535.
|
