วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยว และศึกษาแนวทางการมีส่วนร่วมในการจัดการท่องเที่ยวชุมชนตำบลสองแพรก จังหวัดพังงา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการ วิจัย ได้แก่ ประชาชนในท้องถิ่น จำนวน 244 คน โดยใช้แบบสอบถาม และสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง กับกลุ่มผู้นำชุมชน จำนวน 4 คน กลุ่มผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวเอกชน จำนวน 4 คน และกลุ่มบุคลากรภาครัฐ จำนวน 2 คน ทั้งหมดจำนวน 254 คน นำผลที่ได้มาวิเคราะห์แจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์เนื้อหา และประชุมกลุ่มระดมความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ 6 ท่านผลการวิจัย พบว่า ความตระหนักของประชาชนท้องถิ่นต่อการท่องเที่ยว, ด้านสิ่งดึงดูดใจ และด้านที่พักต่อองค์ประกอบการท่องเที่ยวของตำบลสองแพรก จังหวัดพังงา พบว่า มีประเด็นอยู่ในระดับมาก(X bar = 3.45) กระบวนการมีส่วนร่วมของผู้ตอบแบบสอบถาม พบว่า มีประเด็นอยู่ในระดับน้อย โดยเฉพาะการวางแผน (X bar = 2.28) และการประเมินผล (X bar = 2.14) อย่างไรก็ตามบทบาทของผู้นำชุมชน และผู้ประกอบการการท่องเที่ยวเอกชนมีส่วนร่วมและช่วยเหลือกันเป็นอย่างดี ด้านความต้องการมีส่วนร่วมในการจัดการ ท่องเที่ยวของชุมชน พบว่า มีประเด็นอยู่ในระดับปานกลาง ซึ่งต้องการมีส่วนร่วมเพิ่มขึ้นในทุกประเด็น ได้แก่ ด้านการค้นหาปัญหาและหาสาเหตุของปัญหา (X bar = 3.34) ด้านการวางแผน (X bar = 2.93) ด้านการปฏิบัติงาน (X bar = 3.29) ด้านการรับผลประโยชน์ (X bar = 3.38) ด้านการประเมินผล (X bar = 2.99) แนวทางการมีส่วนร่วมในการจัดการท่องเที่ยวชุมชนตำบลสองแพรก จังหวัดพังงา ควรได้รับความร่วมมือ ของผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสีย ในการค้นหาปัญหาและหาสาเหตุถึงปัญหา เช่น การจัดเวทีแสดงความคิดเห็นในการจัดการท่องเที่ยวชุมชน การวางแผน เช่น ร่วมจัดทำโครงการด้านการท่องเที่ยวลงในแผนชุมชน การปฏิบัติงาน เช่น สนับสนุนให้ชุมชนจัดกิจกรรมท่องเที่ยวที่เป็นเอกลักษณ์ การรับผลประโยชน์ เช่น รายงานงบประมาณท้องถิ่นให้ชัดเจน และการประเมินผล เช่น ติดตามการดำเนินงานในแต่ละโครงการ ตามนโยบายแผนพัฒนาจังหวัด เพื่อเกิดประโยชน์ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ สังคม วิถีชีวิตแก่ชุมชนอย่างยั่งยืนต่อไป