วิทยานิพนธ์ (ผ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

วิทยานิพนธ์เรื่อง แผนยุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะยาวน้อย จังหวัดพังงา มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพัฒนาการและรูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะยาวน้อย 2) ระบุปัจจัยที่จะทำให้การท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะยาวน้อยสามารถเป็นเครื่องมือในการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน รวมทั้งปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนา และ 3) เสนอแผนยุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะยาวน้อยในลักษณะบูรณาการอย่างเป็นองค์รวม โดยมีระเบียบวิธีการศึกษา ดังนี้ การวิจัยเอกสารจากการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องและการวิจัยภาคสนามโดยอาศัยวิธีการเก็บข้อมูลและเครื่องมือในการศึกษา ได้แก่ 1) การสำรวจภาคสนามด้านกายภาพ 2) การสังเกตการณ์ ทั้งแบบไม่มีส่วนร่วมและแบบมีส่วนร่วม 3) การสัมภาษณ์ ทั้งการสัมภาษณ์แบบทั่วไปและแบบเชิงลึก และ 4) การใช้แบบสอบถาม เฉพาะกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักท่องเที่ยวเนื่องจากเป็นการศึกษาวิจัยในเชิงคุณภาพเป็นหลัก ผลการศึกษา พบว่า การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะยาวน้อย สามารถเป็นเครื่องมือในการนำไปสู่การพัฒนาชุมชนอย่างเข้มแข็งและยั่งยืน โดยขึ้นกับปัจจัยที่สำคัญ ได้แก่ การมีระบบการบริหารจัดการองค์กรชุมชนที่ดีซึ่งเกิดจากการมีส่วนร่วมของชุมชน โดยอาศัยกลไกสำคัญที่ก่อให้เกิดการมีส่วนร่วม คือ ความศรัทธาต่อผู้นำ ความสัมพันธ์แบบเครือญาติ การมีประสบการณ์การต่อสู้ร่วมกันมา การกระจายผลประโยชน์อย่างทั่วถึงและเป็นธรรม ตลอดทั้งการสร้างและขยายเครือข่ายเพื่อให้เกิดการเรียนรู้และเกื้อกูลกัน ข้อเสนอแนะในรูปแบบแผนยุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะยาวน้อย จะเป็นแนวทางหนึ่งที่จะช่วยเสริมศักยภาพ สร้างโอกาส และช่วยแก้ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นแบบบูรณาการ เพื่อให้ชุมชนเกาะยาวน้อยสามารถรักษารูปแบบการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่ดีต่อไปได้ท่ามกลางการพัฒนาการท่องเที่ยวกระแสหลักของบริบทรอบข้าง