วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ในการพัฒนาระบบรู้จำเสียงแบบอื่นเช่น ระบบรู้จำเสียงแบบแลนมาร์ค จะต้องทำการหาตำแหน่งของแลนมาร์ค ของเสียงที่เราให้ความสนใจ เช่นตำแหน่งของเสียงพยัญชนะ หรือตำแหน่งของเสียงสระ เป็นต้น เพื่อใช้เป็นข้อมูลขาเข้าในการรู้จำเสียงพูด ดังนั้นเป้าหมายงานวิทยานิพนธ์นี้จึง ได้เน้นไปที่การจำแนกลักษณะการเปล่งเสียงในเสียงพูดต่อเนื่องภาษาไทย เพื่อสามารถนำไปใช้ในการพัฒนาระบบรู้จำเสียงพูดแบบแลนแลนมาร์คได้ โดยที่งานวิทยานิพนธ์นี้ได้ทำการปรับปรุงชุดพารามิเตอร์ทางเสียงสำหรับเพื่อให้เหมาะสมกับภาษาไทย ซึ่งประกอบด้วยโดยได้ปรับให้มีการใช้ 1) จุดศูนย์ถ่วงของสเปกตรัม 2) อัตราการตัดศูนย์ในช่วงเวลา 3) อัตราส่วนพลังงานในช่วงความถี่ [0-400] Hz ต่อ พลังงานในช่วงความถี่ [400-6000] Hz เพิ่มเติม จากผลการทดลองจำแนกสมบัติทางสมบัติทางสวนสัทศาสตร์ แสดงให้เห็นว่ามีความผิดพลาดในการจำแนกสมบัติทางสมบัติทางสวนสัทศาสตร์ ลดลง 28.09%, 11.0%, 2.41% สำหรับการจำแนกสมบัติทางสวนสัทศาสตร์ [คอนทินิวแอนท์], [ซิลลาบิค] และ [ไซเรนท์] ตามลำดับ เมื่อทำการเปรียบเทียบกับ ชุดพารามิเตอร์ทางเสียงที่ใช้ในการจำแนกสมบัติทางสวนสัทศาสตร์สำหรับเสียงภาษาอังกฤษ และเมื่อทำการตัดแบ่งเสียงเพื่อทำการหาตำแหน่งเสียงพยัญชนะ และ เสียงสระ พบว่าได้ความถูกต้องในการตัดแบ่ง 80.46% โดยมีความผิดพลาดในการตัดแบ่งลดลง 23.46% เมื่อเทียบกับระบบอ้างอิงที่ใช้การรู้จำเสียงพูดแบบอาศัยแบบจำลองฮิดเดนมาร์คอฟ ในการทดลองสุดท้ายพบว่าเมื่อทำการเทียบผลการรู้จำในระดับพยางค์ ในรูปแบบ พยัญชนะต้น-สระ-ตัวสะกด ระบบที่เสนอกับระบบอ้างอิงให้ความถูกต้องในระดับเดียวกัน