วิทยานิพนธ์ (บช.บ.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษาถึงผลกระทบของเงื่อนไขในสัญญาเงินกู้ที่มีต่อกำไรที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางการบัญชี โดยใช้วิธีการวิจัยสองลักษณะประกอบกันคือ 1) การวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล 2) การวิจัยเชิงประจักษ์โดยการศึกษาถึงผลกระทบของเงื่อนไขในสัญญาเงินกู้ที่มีต่อกำไรที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางการบัญชีโดยองค์ประกอบที่สนใจศึกษาประกอบด้วย เงื่อนไขที่เป็นอัตราส่วนทางการเงินในสัญญาเงินกู้ เงื่อนไขที่เป็นอัตราส่วนทางการเงินเกี่ยวกับกำไรสุทธิในสัญญาเงินกู้ เงื่อนไขเกี่ยวกับต้นทุนที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการละเมิดสัญญาเงินกู้ และตัวแปรควบคุมคือผลขาดทุนของกิจการในปีก่อนการเปลี่ยนแปลงทางการบัญชี ขนาดของกิจการ ศึกษาในระหว่างปี 2542-2546 กลุ่มตัวอย่างมีจำนวน 60 บริษัท และสามารถเก็บรวบรวมข้อมูลที่มีความครบถ้วนสมบูรณ์ได้จำนวน 38 บริษัท วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน(การวิเคราะห์ความถดถอยโลจิสติค) เพื่อใช้ในการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระกับตัวแปรตาม ผลการวิจัยเชิงประจักษ์พบว่า เงื่อนไขที่เป็นอัตราส่วนทางการเงินเกี่ยวกับกำไรสุทธิในสัญญาเงินกู้และเงื่อนไขเกี่ยวกับต้นทุนที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการละเมินสัญญาเงินกู้มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.10 และ 0.05 ตามลำดับ สำหรับเงื่อนไขที่เป็นอัตราส่วนทางการเงินในสัญญาเงินกู้ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.10 ผลการทดสอบตัวแปรควบคุมพบว่ากิจการที่มีผลขาดทุนในปีก่อนการเปลี่ยนแปลงทางการบัญชีมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และขนาดของกิจการไม่มีนัยสำคัญที่ระดับ 0.10 นอกจากนี้ยังพบว่าตัวแปรอิสระทั้งสี่ตัวสามารถอธิบายความสัมพันธ์ที่มีต่อกำไรที่เพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงทางการบัญชีได้ร้อยละ 59.9