วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดความแปรปรวนของน้ำหนักมาตรฐานที่เป็นแบบคาบเวลาคงที่ (Periodic) และหาสาเหตุของความแปรปรวน พร้อมทั้งปรับปรุงแก้ไข และเปรียบเทียบค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของน้ำหนักมาตรฐานและดัชนีสมรรถนะของกระบวนการก่อนและหลังปรับปรุง งานวิจัยครั้งนี้ได้เสนอการลดความแปรปรวนของน้ำหนักกระดาษเกรด 75 g/m² โดยก่อนการปรับปรุงความแปรปรวนรวมของน้ำหนักมาตรฐานกระดาษคือ 1.98 g/m² และดัชนีสมรรถนะรวมของกระบวนการคือ 0.71 โดยการวิเคราะห์หาสาเหตุของความแปรปรวนใช้เทคนิคการวิเคราะห์ความแปรปรวนเนื่องจากปัจจัย 2 ปัจจัย (Two Factor Analysis of Variance) ซึ่งพบว่ามีความแตกต่างของน้ำหนักมาตรฐานในแนวตามยาวเครื่องและในแนวตามขวางเครื่องอย่างมีนัยสำคัญ โดยผลของปัจจัยทางด้านแนวตามขวางเครื่องมีผลกระทบต่อน้ำหนักมาตรฐานมากกว่า และไม่พบหลักฐานที่แสดงว่ามีอันตรกิริยาระหว่างปัจจัยในแนวตามยาวเครื่องและแนวตามขวางเครื่อง ปัจจัยที่เป็นสาเหตุของความแปรปรวนในแนวตามยาวเครื่องอาจเกิดจาก Fan Pump แต่ยังไม่สามารถแก้ไขได้ เนื่องจากต้องเสียค่าใช้จ่ายสูง ขณะที่ปัจจัยที่เป็นสาเหตุของความแปรปรวนในแนวตามขวางเครื่องเกิดจากปากสไลด์ด้านบน (Top slice) เสียรูป ปากสไลด์ด้านบน (Top slice) สกปรกมีเยื่อติดสะสม ตะแกรงอุดตัน การปรับตัวสกรูปรับปากสไลด์ (slice adjusting screw) ต่างกัน ตะแกรงเป็นลอนลูกโรลแอพลิเคเตอร์ลูกที่ 1 (Applicator roll no.1) ผิวไม่เรียบ และความเร็วของเร็คติไฟเออร์โรล (Rectifier roll speed) ไม่เหมาะสม ซึ่งหลังจากการปรับปรุงแล้ว ทำให้ความแปรปรวนรวมของน้ำหนักมาตรฐานกระดาษลดลงเหลือ 0.64 g/m² คิดเป็น 67.7% และดัชนีสมรรถนะรวมของกระบวนการเพิ่มขึ้นเป็น 1.25 คิดเป็น 76.1%ซึ่งอยู่ในระดับที่น่าพอใจมาก