วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์กับความสามารถทางพุทธิปัญญา 4 ด้าน คือ ด้านความรู้ความจำ ความเข้าใจ การนำไปใช้ และการวิเคราะห์ 2. ศึกษาระดับความสามารถทางพุทธิปัญญาในการเรียนคณิตศาสตร์ในแต่ละด้าน และทั้ง 4 ด้านรวมกัน 3. ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถทางพุทธิปัญญาทั้ง 4 ด้าน 4. เปรียบเทียบความสามารถทางพุทธิปัญญาระหว่างนักเรียนชาย และนักเรียนหญิง ในแต่ละด้าน และทั้ง 4 ด้านรวมกัน กลุ่มตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2523 โรงเรียนสาธิตของมหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร 5 โรงเรียน จำนวน 377 คน ได้แก่ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ( ฝ่ายมัธยม ) 67 คน โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 65 คน โรงเรียนมัธยมสาธิตรามคำแหง 60 คน โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร 81 คน และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัย และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน 104 คน ผู้วิจัยได้สร้างแบบทดสอบความสามารถทางพุทธปัญญา ในการเรียนคณิตศาสตร์ 4 ด้าน ซึ่งมีค่าความเที่ยง .92 ไปใช้กับกลุ่มตัวอย่างประชากรและคัดลอกคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์จากโรงเรียน แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ โดยใช้สหสัมพันธ์แบบเปียร์สัน และเปรียบเทียบความสามารถทางพุทธิปัญญาระหว่างนักเรียนชายและนักเรียนหญิง โดยใช้ค่า ( t-test ) ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ มีความสัมพันธ์กันในทางบวกกับความสามารถทางพุทธิปัญญาแต่ละด้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. ความสามารถทางพุทธิปัญญาในการเรียนคณิตศาสตร์ ในแต่ละด้าน และทั้ง 4 ด้านรวมกัน อยู่ในเกณฑ์ปานกลาง 3. ความสามารถทางพุทธิปัญญาในแต่ละด้าน มีความสัมพันธ์กันในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. นักเรียนชายและนักเรียนหญิง มีความสามารถทางพุทธิปัญญาในแต่ละด้านและทั้ง 4 ด้านรวมกัน ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05