วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและนำเสนอแนวทางการฝึกอบรมสำหรับวิศวกรสนามในบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างไทย โดยมีขั้นตอนการดำเนินการคือ 1) จัดทำแนวทางการฝึกอบรมเบื้องต้นสำหรับวิศวกรสนามโดยใช้ข้อมูลจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้อง การตรวจสอบจากประสบการณ์การทำงาน และบทบาทหน้าที่วิศวกรสนาม ซึ่งแนวทางการฝึกอบรมประกอบด้วยหัวข้อการฝึกอบรม วิธีการฝึกอบรมตามประเภทของการถ่ายทอดองค์ความรู้ และระดับประสบการณ์ผู้เข้ารับการฝึกอบรม 2) ตรวจสอบความเหมาะสมของแนวทางการฝึกอบรมเพื่อหาข้อสรุปที่เป็นฉันทามติจากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ ได้แก่ ผู้จัดการโครงการ วิศวกรโครงการ และผู้ช่วยผู้จัดการโครงการ จำนวน 15 ราย โดยใช้เทคนิคเดลฟายแบบปรับปรุง (modified Delphi Technique) ในการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อหาฉันทามติ และ 3) ตรวจสอบฉันทามติของกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ โดยใช้กลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ราย จากผลการวิจัยพบว่า หัวข้อที่ควรฝึกอบรมวิศวกรสนามประกอบด้วย 16 รายการ โดยแบ่งเป็น 1) ระยะเริ่มต้นโครงการก่อสร้าง 3 รายการ 2) ช่วงระหว่างการก่อสร้าง 12 รายการ และ 3) ระยะสิ้นสุดโครงการก่อสร้าง 1 รายการ โดยใช้วิธีการฝึกอบรมซึ่งแบ่งตามประเภทของการถ่ายทอดองค์ความรู้ออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ ความรู้ (Knowledge) ทักษะ (Skill) และทัศนคติ (Attitude) ซึ่งประกอบด้วย การบรรยาย การสาธิต และการอภิปรายกลุ่มร่วมกับการแสดงบทบาทสมมุติ ตามลำดับ และระดับประสบการณ์ของผู้เข้าฝึกอบรมแบ่งออกเป็น 4 แบบ ได้แก่ 1) ตั้งแต่จบการศึกษาใหม่จนถึง 3 ปี 2) มีประสบการณ์แต่ไม่เกิน 3 ปี 3) มีประสบการณ์ 3 ปี ขึ้นไป และ 4) ตั้งแต่จบการศึกษาใหม่เป็นต้นไป นอกจากนี้ผลการวิจัยยังได้นำเสนอการจัดลำดับความสำคัญของแต่ละหัวข้อการฝึกอบรมสำหรับวิศวกรสนามในบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างไทย