วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับความเครียด และความรู้สึกเป็นภาระการดูแลของผู้ปกครองที่ทำหน้าที่ดูแลเด็กที่มารับการรักษาที่หน่วยจิตเวชเด็ก โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง โดยกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ปกครองที่พาเด็กมารับการรักษาที่หน่วยจิตเวชเด็ก โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จำนวน 108 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลแบ่งเป็น 4 ส่วน คือ 1)แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2)แบบวัดความเครียดสำหรับคนไทย (Thai Stress Test) 3)แบบวัดการสนับสนุนทางสังคม 4)แบบสอบถามภาระการดูแล The Burden Interview (BI) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์คือ ค่าเฉลี่ย, ร้อยละ, Independence t-test, One way ANOVA, Chi-square และ Pearson’s correlation ผลการศึกษา พบว่า ผู้ปกครองร้อยละ 41.7 มีความเครียดเล็กน้อย และร้อยละ 51.9 มีความรู้สึกเป็นภาระการดูแลต่ำ ความเครียดและความรู้สึกเป็นภาระการดูแล มีความสัมพันธ์กันทางบวกในรูปเชิงเส้นที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 ความเครียด กับแรงสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์ในทางลบในรูปเชิงเส้นที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 ความรู้สึกเป็นภาระการดูแล กับแรงสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์ในทางลบในรูปเชิงเส้นที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับความเครียด คือ ระดับความรุนแรงของอาการของเด็ก(ตามการรับรู้ของผู้ปกครอง) ส่วนปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรู้สึกเป็นภาระการดูแล คือ ศาสนาของผู้ปกครอง อาชีพของผู้ปกครอง ระยะเวลาที่ดูแลเด็ก จำนวนเด็กที่อยู่ในความดูแล รูปแบบการรักษา และระดับความรุนแรงของอาการของเด็ก(ตามการรับรู้ของผู้ปกครอง)