วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งโพรงหลังจมูกโดยจำแนกตามการทำงานในแต่ละประเภทอาชีพและประเภทอุตสาหกรรม เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์ชนิด Case-control ณ สถาบันมะเร็งแห่งชาติและศูนย์มะเร็งภูมิภาค ในช่วงเดือน มีนาคม-สิงหาคม 2551 กลุ่มศึกษาเป็นผู้ป่วยใหม่ด้วยโรคมะเร็งโพรงหลังจมูกที่มีผลพยาธิวิทยาทุกราย กลุ่มควบคุมเป็นญาติหรือเพื่อนที่มาเยี่ยมผู้ป่วยที่สถาบันมะเร็งแห่งชาติและศูนย์มะเร็งภูมิภาค เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ ประกอบด้วย ข้อมูลทั่วไป การสูบบุหรี่ การดื่มสุรา การรับประทานอาหาร การเจ็บป่วยในอดีต การมีประวัติโรคมะเร็งในครอบครัว และประวัติการทำงานทุกตำแหน่งงานที่ทำตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไป ตั้งแต่เริ่มทำงานจนถึงปัจจุบัน หลังจากนั้นนำมาจัดกลุ่มประเภทอาชีพและประเภทอุตสาหกรรมตามมาตรฐานสากล (ISCO version 68 และ NACE) มีผู้เข้าร่วมการศึกษาทั้งสิ้น 539 คน ประกอบด้วยกลุ่มศึกษา 251 คน และกลุ่มควบคุม 288 คน ผลการศึกษาพบว่าประเภทอาชีพที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งโพรงหลังจมูกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติได้แก่ ช่างไม้ก่อสร้าง พนักงานขับรถโดยสารประจำทาง ช่างซ่อมเครื่องยนต์ พนักงานขับรถแท็กซี่ เจ้าของกิจการค้าปลีก และพ่อครัว แม่ครัว ส่วนประเภทอุตสาหกรรมที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งโพรงหลังจมูกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติได้แก่ การโม่ สี ธัญพืช การผลิตผลิตภัณฑ์โลหะ การซ่อมแซมยานยนต์ การผลิตผลิตภัณฑ์จากไม้ ร้านอาหาร การขายปลีกในร้านค้า และกิจกรรมทางทหาร เนื่องจากพบความเสี่ยงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในหลายประเภทอาชีพและประเภทอุตสาหกรรม ดังนั้นควรให้ความสนใจและจัดให้มีการดำเนินการด้านอาชีวอนามัยทั้งในด้านการควบคุมป้องกันและการเฝ้าระวังในผู้ที่ทำงานในประเภทอาชีพและอุตสาหกรรมเหล่านั้น