วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การศึกษานี้ทำการตรวจวัดอุณหภูมิ ความชื้นสัมพัทธ์ ความเร็วลม และอัตราการแลกเปลี่ยนอากาศ พร้อมทั้งฝุ่นละอองและจำนวนเชื้อรารวมและ Aspergillus sp. ในอากาศของห้องภายในโรงพยาบาลซึ่งใช้วิธีระบายอากาศแตกต่างกัน ได้แก่ ห้องที่ใช้ระบบปรับอากาศแบบแยก ห้องที่ใช้ระบบปรับอากาศแบบรวม และห้องที่มีการระบายอากาศแบบธรรมชาติ นอกจากนั้นยังพิจารณาลักษณะกิจกรรมซึ่งแบ่งออกเป็น 6 กิจกรรม ได้แก่ กิจกรรมบริหารงานทั่วไป แผนกผู้ป่วยนอก แผนกผู้ป่วยใน ห้องปฏิบัติการวิเคราะห์ ห้องพักแพทย์ และห้องพักพยาบาล โดยทำการเก็บตัวอย่างเชื้อรารวมและ Aspergillus sp. ด้วยเครื่องเก็บตัวอย่างจุลินทรีย์ในอากาศแบบชั้นเดียว (Single Stage Bio-Impactor) ที่บรรจุอาหารเลี้ยงเชื้อ Malt Extract Agar ในขณะเดียวกันทำการวัดความเข้มข้นฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 10 ไมครอนและฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน พร้อมทั้งบันทึกกิจกรรมและจำนวนคนภายในห้อง การศึกษา พบว่า ห้องที่มีการระบายอากาศแบบธรรมชาติมีอุณหภูมิ ความชื้นสัมพัทธ์ ความเร็วลม และอัตราการแลกเปลี่ยนอากาศมากที่สุด และมีค่าความเข้มข้นฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 10 ไมครอนและฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอนมากกว่าห้องที่ใช้ระบบปรับอากาศอย่างมีนัยสำคัญที่ความเชื่อมั่นร้อยละ 95 (p = 0.019 และ p = 0.021) รวมทั้งมีจำนวนเชื้อรารวมและ Aspergillus sp. ในอากาศมากกว่าห้องที่ใช้ระบบปรับอากาศแบบแยกและแบบรวมอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 (p = 0.000 และ p = 0.000) และเมื่อพิจารณาตามระบบระบายอากาศและลักษณะกิจกรรม พบว่า ฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 10 ไมครอนและ 2.5 ไมครอนพบสูงสุดที่แผนกผู้ป่วยในของห้องที่มีการระบายอากาศแบบธรรมชาติ ส่วนจำนวนเชื้อรารวมและ Aspergillus sp. ในอากาศพบสูงสุดที่แผนกผู้ป่วยในที่มีการระบายอากาศแบบธรรมชาติเช่นกัน จากการศึกษานี้ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างจำนวนเชื้อรารวมและ Aspergillus sp. ในอากาศกับปัจจัยต่างๆ ได้แก่ อุณหภูมิ ความชื้นสัมพัทธ์ ความเร็วลม ความหนาแน่นของคน ฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน และฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 10 ไมครอน