ในงานวิจัยนี้ นาโนคอมพอสิตของยางธรรมชาติ/พอลิสไตรีน และยางธรรมชาติ/ นาโนซิลิกาห่อหุ้มด้วยพอลิสไตรีนถูกเตรียมโดยใช้เทคนิคการผสมในภาวะที่เป็นเลเทกซ์ ซึ่งนาโนเลเทกซ์ของพอลิสไตรีนและพอลิสไตรีนห่อหุ้มด้วยนาโนซิลิกาได้สังเคราะห์จาก กระบวนการเกิดพอลิเมอร์แบบดิฟเฟอเรนเชียลไมโครอิมัลชันที่ใช้เอโซบิสไอโซบิวทิโร- ไนไทรล์และโซเดียมโดเดซิลซัลเฟตเป็นสารเริ่มปฏิกิริยาและสารลดแรงตึงผิว ตามลำดับ นำนาโนเลเทกซ์ของพอลิสไตรีนหรือนาโนซิลิกาห่อหุ้มด้วยพอลิสไตรีนผสมกับน้ำยาง ธรรมชาติในปริมาณ 3, 5, 7 และ 9 ส่วน ต่อยาง 100 ส่วน (อัตราส่วนโดยน้ำหนักแห้ง) ทำการ ปั่นกวนด้วยเครื่องกวนเชิงกลที่ความเร็ว 150 รอบ/นาที เป็นเวลา 3 ชั่วโมง แล้วนำเลเทกซ์ ของนาโนคอมพอสิตที่เข้าเป็นเนื้อเดียวกันไปหล่อให้เป็นแผ่นบางๆ บนแม่แบบที่ทำด้วย กแผ่นกระจก ปล่อยทิ้งไว้ให้แห้งที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ก่อนนำไปอบที่อุณหภูมิ 110 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 3 ชั่วโมง จากนั้นนำชิ้นงานไปตรวจสอบสมบัติด้านความทนแรง ดึง ความแข็ง สมบัติเชิงกลพลวัต เสถียรภาพทางความร้อน ดัชนีออกซิเจนจำกัด อัตราการลาม ไฟ และสัณฐานวิทยาด้วยเครื่องทดสอบอินสตรอน เครื่องทดสอบความแข็งแบบชอร์-เอ เครื่องวิเคราะห์สมบัติเชิงกลพลวัต เครื่องวิเคราะห์สมบัติทางความร้อนภายใต้น้ำหนัก (ทีจีเอ) เครื่องวัดดัชนีออกซิเจนจำกัด เครื่องวัดการติดไฟ และกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด ตามลำดับ ซึ่งการใส่นาโนฟิลเลอร์ในปริมาณที่เหมาะสมแสดงถึงการปรับปรุงสมบัติความ ทนแรงดึง (เฉพาะปริมาณ 3 phr เท่านั้น) มอดุลัสที่ความเครียด 300% (ทุกอัตราส่วน แต่ปริมาณ 9 phr มากที่สุด) ความแข็ง (ทุกอัตราส่วน แต่ปริมาณ 9 phr มากที่สุด) เสถียรภาพทางความร้อน (เพิ่มเล็กน้อย แต่ปริมาณ 9 phr มากที่สุด) ความต้านการลุกไหม้ (ทุกอัตราส่วน แต่ปริมาณ 9 phr มากที่สุด) ขณะที่การยืดตัว ณ จุดขาด มีค่าลดลงเมื่อใส่พอลิสไตรีนที่มีอนุภาคระดับนาโน- เมตรและนาโนซิลิกาห่อหุ้มด้วยพอลิสไตรีน นอกจากนี้ ผลการตรวจสอบสัณฐานวิทยาและ สมบัติเชิงกลพลวัตแสดงให้เห็นว่า สภาพอิลาสติกของสายโซ่โมเลกุลของยางธรรมชาติที่ อุณหภูมิใกล้ กับอุณหภูมิเปลี่ยนสภาพแก้วมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อใส่ นาโนฟิลเลอร์ปริมาณ 5-9 phr เนื่องจากนาโนฟิลเลอร์ถูกกักอยู่ในร่างแหของยางธรรมชาติเกิดโครงสร้างแบบกึ่งเชื่อมขวาง In this study, nanocomposites of natural rubber/polystyrene (NR/PS) and NR/PS encapsulated nanosilica (NR/PS-nSiO2) were prepared by latex-compounding technique. The nanolatex of PS and PS-nSiO2 were synthesized via differential microemulsion polymerization, using 2,2’-azobisisobutyronitrile and sodium dodecyl sulfate as an initiator and surfactant, respectively. NR was blended with various loadings of either PS nanoparticles or PS-nanosilica (3, 5, 7 and 9 parts per hundred of rubber, phr) (based on dry weight) in the latex state using a mechanical stirrer at 150 rpm for 3 h. The homogeneous nanocomposite latex was then cast into thin sheet on a glass mold, allowed to air dried at room temperature for 24 h and subsequently cured at 110°C for 3 h. After that, the specimens were examined for their tensile properties, hardness, dynamic mechanical properties, thermal stability, limiting oxygen index (LOI), flame spread rate and morphology using an Instron testing machine, Shore A hardness tester, dynamic mechanical analyzer, thermo- gravimetric analyzer, LOI indexer, flammability tester and scanning electron microscope, respectively. The incorporation of an appropriate amount of the nanofillers apparently improved the tensile strength (3 phr only), modulus at 300% strain (all, but 9 phr optimal), hardness (all, but 9 phr optimal), thermal stability (slightly, but 9 phr optimal), flame retardancy (all, but 9 phr optimal) of the NR, whereas the elongation at break deteriorated with the incorporation of PS nanoparticles and PS-nSiO2. Moreover, the results from SEM micrographs and dynamic mechanical properties revealed that the elasticity of rubber molecules near the glass transition temperature increased with the addition of nanofillers at 5-9 phr, where they were entrapped in the network of NR, resulting in the semi-interpenetrating nanostructure.