วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ที่มา ในผู้ป่วยที่ใส่สายเข้าท่อน้ำดีได้ยาก มักมีความจำเป็นที่ต้องตัดหูรูดท่อน้ำดีก่อน ซึ่งวิธีการนี้ต้องอาศัยประสบการณ์ของแพทย์อย่างสูงและมีความเสี่ยงต่อภาวะแทรกซ้อนมากขึ้น มีรายงานการใช้ลวดนำสองเส้นในการช่วยใส่สายเข้าท่อน้ำดี หลังจากที่ไม่สามารถใส่สายได้ด้วยวิธีปกติ วัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบระยะเวลาในการใส่สายเข้าท่อน้ำดี, อัตราการใส่สายเข้าท่อน้ำดีได้สำเร็จ, ระดับอะไมเลสในเลือดหลังการส่องกล้อง 24 ชั่วโมง และอัตราการเกิดภาวะแทรกซ้อน ระหว่างกลุ่มทดลอง วิธีการวิจัย ผู้วิจัยทำการสุ่มผู้ป่วยที่ไม่สามารถรับการใส่สายเข้าท่อน้ำดีได้ภายในระยะเวลา 10 นาที เข้ารับการใส่สายด้วยวิธีใช้ลวดนำสองเส้น หรือตัดหูรูดท่อน้ำดีก่อน ผลการศึกษา มีผู้ป่วยเข้าเกณฑ์การศึกษา 40 ราย รับการสุ่มเข้ากลุ่มใช้ลวดนำสองเส้น 22 ราย และกลุ่มตัดหูรูดท่อน้ำดีก่อน 18 ราย ระยะเวลาเฉลี่ยในการใส่สายเข้าท่อน้ำดี เป็น 147.5 และ 346.1 วินาที (p < 0.001), อัตราการใส่สายสำเร็จเป็นร้อยละ 72.7 และ 83.3 (p = 0.424), อัตราการเกิดภาวะตับอ่อนอักเสบเป็นร้อยละ 18.2 และ 5.6 (p = 0.355) และ ค่าเฉลี่ยระดับอะไมเลสในเลือดหลังการส่องกล้อง 24 ชั่วโมงเป็น 1,173.2 และ 239.2 มก./ดล. (p < 0.001) ในกลุ่มลวดนำสองเส้น และกลุ่มตัดหูรูดท่อน้ำดีก่อน ตามลำดับ สรุปผลการศึกษา การใส่สายเข้าท่อน้ำดีด้วยวิธีลวดนำสองเส้นใช้ระยะเวลาสั้นกว่า ในขณะที่อัตราการใส่สายสำเร็จเท่ากับวิธีตัดหูรูดก่อน ผู้ป่วยที่ได้รับการใส่สายเข้าท่อน้ำดีด้วยวิธีลวดนำสองเส้นมีระดับอะไมเลสในเลือดสูงกว่าวิธีตัดหูรูดก่อน แต่อัตราการเกิดภาวะตับอ่อนอักเสบจากทั้งสองวิธีไม่แตกต่างกัน