วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ที่มาของงานวิจัย: มีการศึกษาจำนวนมากเกี่ยวกับประสิทธิภาพของการรักษาโรคความดันโลหิตสูงที่โรงพยาบาลโดยไม่ใช้ยาเช่นการควบคุมอาหาร, การออกกำลังกาย, ชี่กง, การเดินจงกรม ต่อความดันโลหิตที่โรงพยาบาล แต่ยังไม่มีการศึกษาเกี่ยวกับผลของโปรแกรมการให้ความรู้เกี่ยวกับโรคความดันโลหิตสูงต่อระดับความดันโลหิตที่บ้าน วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการให้ความรู้เกี่ยวกับโรคความดันโลหิตสูงต่อการควบคุมความดันโลหิตที่บ้านในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ วิธีการวิจัย: ทำการศึกษาในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงระดับเล็กน้อยจนถึงปานกลาง ที่เข้าร่วมโปรแกรมการให้ความรู้เกี่ยวกับโรคความดันโลหิตสูง ซึ่งประกอบไปด้วยความรู้เกี่ยวกับโรคและภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น, การควบคุมอาหาร, การออกกำลังกาย, ฝีกปฏิบัติเดินจงกรมและชี่กง โดยผู้ป่วยจะถูกสุ่มเป็น 2 กลุ่มคือกลุ่มศึกษา และกลุ่มควบคุม เก็บข้อมูลระดับความดันโลหิตโดยใช้เครื่องวัดความดันโลหิตอัตโนมัติด้วยตนเองเป็นเวลา 1 สัปดาห์, ชั่งน้ำหนัก, รอบเอว, รอบสะโพก, ระดับน้ำตาล, โคเลสเตอรอล, ไตรกรีเซอไรด์, เอชดีแอลในเลือด ก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรม 3 เดือน ผลการศึกษา: มีผู้ป่วยกลุ่มศึกษาจำนวน 31 คน และผู้ป่วยกลุ่มควบคุมจำนวน 33 คน ข้อมูลพื้นฐานใน 2 กลุ่มไม่แตกต่างกัน ความดันโลหิตเฉลี่ยก่อนเข้าร่วมโปรแกรมเท่ากับ 141.3 ± 13.68/83.4 ± 9.17 มิลลิเมตรปรอท หลังเข้าร่วมโปรแกรมเท่ากับ 137.5 ± 15.55/82.5 ± 10.45 มิลลิเมตรปรอท ในกลุ่มศึกษา, ความดันโลหิตเฉลี่ยก่อนเข้าร่วมโปรแกรมเท่ากับ 135.3 ± 10.58/81.7 ± 9.97 มิลลิเมตรปรอท หลังเข้าร่วมโปรแกรมเท่ากับ 136.3±10.94/82.3±9.74 มิลลิเมตรปรอท ในกลุ่มควบคุม ความดันโลหิต systolic ลดลงเฉลี่ย 3.81 ± 7.450 มิลลิเมตรปรอท ในกลุ่มศึกษา แต่ความดันโลหิต systolic เพิ่มขึ้นเฉลี่ย 1.48 ± 6.768 มิลลิเมตรปรอทในกลุ่มควบคุม (p= 0.011). ส่วนความดันโลหิต diastolic, น้ำหนัก, รอบเอว, รอบสะโพก, ระดับน้ำตาล, โคเลสเตอรอล, ไตรกรีเซอไรด์, เอชดีแอลในเลือด เปลี่ยนแปลงไม่ต่างกันในทั้ง 2 กลุ่ม สรุป: โปรแกรมการให้ความรู้แบบพิเศษด้วยวิธีผสมผสานระหว่างแบบดั้งเดิมและบูรณาการสำหรับผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง มีผลทำให้ระดับความดันโลหิตที่บ้านหลังจากการติดตาม 3 เดือนลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตามการควรมีการเก็บข้อมูลความสัมพันธ์ระหว่างผลการควบคุมระดับความดันโลหิตต่อการปฏิบัติตามโปรแกรมการให้ความรู้เกี่ยวกับโรคความดันโลหิตสูง และอาจจะต้องมีการเปรียบเทียบระหว่างโปรแกรมการให้ความรู้แบบที่ใช้การรักษาแบบดั้งเดิมและโปรแกรมพิเศษของทางโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์