วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษา (1) กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวใหม่ในภาคอีสาน (2) ปัญหาในการดำเนินงานประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวใหม่ในภาคอีสาน (3) การรับรู้ข้อมูลจากการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยว เป็นการวิจัยทั้งเชิงคุณภาพ (Qualitative research) โดยการศึกษาในส่วนของกลยุทธ์การประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวใหม่ในภาคอีสาน และปัญหาในการดำเนินงานประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวใหม่ในภาคอีสาน ใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกกับบุคลากรในหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จำนวน 6 คน และการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative research) ศึกษาการรับรู้ข่าวสารของนักท่องเที่ยว ตัวอย่างที่ศึกษาคือ นักท่องเที่ยวที่เคยไปแหล่งท่องเที่ยวใหม่ในภาคอีสาน 3 แห่ง จำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวใหม่ในภาคอีสาน เป็นการเลือกใช้กลยุทธ์จากประสบการณ์ของผู้เชี่ยวชาญด้านงานประชาสัมพันธ์ โดยเน้นการสร้างการรับรู้ข่าวสาร และในการดำเนินงานประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวใหม่ในภาคอีสาน มีปัญหาด้านงบประมาณ และปัญหาการขาดแคลนบุคลากร ในส่วนของการศึกษาการรับรู้ข่าวสารของนักท่องเที่ยว ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวมีการรับรู้ข่าวสารการท่องเที่ยวจากป้ายบอกทางมากที่สุด และมีแหล่งข้อมูลที่ใช้ตัดสินใจเกี่ยวกับการท่องเที่ยวคือ เพื่อนหรือญาติ มากที่สุด ผู้วิจัยมีความคิดเห็นว่า ควรจัดทำแผ่นป้ายบอกทางให้มากขึ้น และให้ความสนใจกับสื่อบุคคลให้มากขึ้น และควรมีการศึกษาเปรียบเทียบกลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ และการรับรู้ข่าวสารการส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวใหม่ในภาคอื่นๆ เพื่อให้เห็นความแตกต่างที่จะเป็นประโยชน์ในการประชาสัมพันธ์ต่อไป