วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การศึกษาผลของการจัดเรียงเขื่อนกันคลื่นแบบเสาเข็มรูปทรงกระบอก ที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงลักษณะคลื่นและการสลายพลังงานคลื่น บริเวณพื้นที่หลังเขื่อนกันคลื่น ศึกษาโดยใช้แบบจำลองกายภาพ ณ ห้องปฏิบัติการชลศาสตร์และชายฝั่งทะเล ภาควิชาวิศวกรรมแหล่งน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีรูปแบบของการจัดเรียงเสารูปเข็มรูปทรงกระบอกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4.85 ซม. จำนวน 38 ต้น ที่มีความยาวของเขื่อนกันคลื่นและจำนวนเสาเข็มที่เท่ากัน ได้จัดเรียงแบบ 2 แถว ทั้งแบบแถวตรงกันและแบบสลับฟันปลา จัดเรียงโดยมีช่องว่างระหว่างต้นของเสาเข็ม (b) คงที่เท่ากับ 1 เท่าของขนาดเสาเข็ม แต่เปลี่ยนแปลงช่องว่างระหว่างแถว (B) ตั้งแต่ 0 ถึง 2 เท่าของขนาดเสาเข็ม การทดลองทำในแบบจำลองแอ่งคลื่นที่มีท้องน้ำเป็นแบบไม่เปลี่ยนแปลง คลื่นที่ศึกษาเป็นคลื่นที่มีขนาดสม่ำเสมอสร้างด้วยเครื่องกำเนิดคลื่น มีความชันคลื่น (HN/gT2) อยู่ในช่วง 0.0035 ถึง 0.0180 ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า การลดลงของความสูงคลื่น และการสลายพลังงานคลื่นเพิ่มขึ้นในลักษณะเอ็กซ์โพเนนเชียล เมื่อความชันคลื่นเพิ่มขึ้นทุกรูปแบบของการจัดเรียง ผลการทดลองแสดงให้เห็นถึง แนวโน้มของการลดลงของความสูงคลื่นและการสลายพลังงานคลื่น ที่มีลักษณะเอ็กซ์โพเนนเชียลกับการเพิ่มขี้นของช่องว่างระหว่างแถว ในกรณีของการจัดเรียงแบบ 2 แถวสลับฟันปลา ส่วนกรณีการจัดเรียงแบบ 2 แถวตรงกันพบว่า เมื่อช่องว่างระหว่างแถวเพิ่มขึ้นจาก 0 เป็น 0.5 เท่าของขนาดเสาเข็ม การลดลงของความสูงคลื่นและการสลายพลังงานคลื่นเพิ่มขึ้น หลังจากนั้นเมื่อช่องว่างระหว่างแถวเพิ่มขึ้นมากกว่า 0.5 เท่าของขนาดเสาเข็ม การลดลงของความสูงคลื่นและการสลายพลังงานคลื่นมีแนวโน้มลดลงในลักษณะเอ็กซ์โพเนนเชียล การจัดเรียงแบบ 2 แถวสลับฟันปลาไม่ส่งผลต่อการลดลงของความสูงคลื่นและการสลายพลังงานคลื่นแตกต่างจากการจัดเรียงแบบ 2 แถวตรงกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยการจัดเรียงทั้ง 2 รูปแบบทำให้ความสูงคลื่นและพลังงานคลื่นลดลงประมาณ 6.5% และ 13% ตามลำดับ