วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

กระบวนการเชื่อมวงจรไฟฟ้าในอุตสาหกรรมการผลิตแผงวงจรรวม เป็นกระบวนการที่ใช้เครื่องจักรอัตโนมัติในกระบวนการผลิตและพบปัญหามากที่สุด จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องหาวิธีการจัดการระบบการบำรุงรักษาที่เหมาะสมที่สุดกับเครื่องจักร เพื่อให้สามารถใช้งานเครื่องจักรได้เต็มประสิทธิภาพมากที่สุด งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของระบบการซ่อมบำรุงรักษาเครื่องเชื่อมแผงวงจร โดยการนำเสนอระบบการบำรุงรักษาเชิงพยากรณ์ (Predictive Maintenance: PdM) มาใช้แทนการบำรุงรักษาแบบหลังเกิดเหตุขัดข้อง (Breakdown Maintenance) เพื่อให้เครื่องจักรมีประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือสูง และมีต้นทุนการดำเนินงานรวมต่ำที่สุด โดยงานวิจัยนี้ได้ใช้ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของการทดสอบแรงเฉือนลูกบอล(Standard Deviation of Ball Shear Strength: SDBSS) มาใช้ในการพยากรณ์ค่าความพร้อมในการใช้งานของเครื่องเชื่อมวงจรไฟฟ้า งานวิจัยนี้ได้นำเอาระบบการบำรุงรักษาเชิงพยากรณ์ที่ได้นำเสนอไปทดลองใช้งานในเครื่องจักรทดลอง พบว่าหลังจากการนำหลักทฤษฎีการซ่อมบำรุงเชิงพยากรณ์และสถิติมาประยุกต์ใช้กับระบบการซ่อมบำรุงรักษาแบบเดิม สามารถเพิ่มประสิทธิผลโดยรวมของเครื่องจักร (Overall Equipment Effectiveness: OEE) จากร้อยละ 89.16 เป็นร้อยละ 93.28 และค่าความพร้อมในการใช้งานเครื่องจักร (Availability) เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 91.92 เป็นร้อยละ 96.06 อีกทั้งยังสามารถลดค่าใช้จ่ายและความสูญเสียในการซ่อมบำรุงรักษาลงได้ 747,150 บาทต่อปี นอกจากนี้ผู้วิจัยได้เสนอกรอบแนวความคิด แนวทางการประยุกต์ใช้การบำรุงรักษาเชิงพยากรณ์เพื่อนำไปใช้ในภาคอุตสาหกรรมทั่วไปได้