วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษากระบวนการผลิตมาเลอิกแอนไฮไดรด์จากสารตั้งต้นที่แตกต่างกัน คือ นอร์มอล-บิวเทน นอร์มอล-เพนเทน และโพรเพน โดยการจำลองกระบวนการผลิตด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป เพื่อศึกษาถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยประยุกต์ใช้หลักการประเมินวัฏจักรชีวิต เพื่อประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของกระบวนการผลิตมาเลอิกแอนไฮไดรด์ พิจารณาตั้งแต่ขั้นตอนการได้มาซึ่งวัตถุดิบจนกลายเป็นผลิตภัณฑ์ (cradle-to-gate) ด้วยดัชนีชี้วัด IMPACT 2002+ ในโปรแกรม SimaPro พร้อมทั้งประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมภายใต้ความไม่แน่นอนของข้อมูล และการดำเนินการในกระบวนการผลิต รวมถึงศึกษาการทำข่ายงานของเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนเพื่อพัฒนาปรับปรุงกระบวนการผลิต ซึ่งจากผลการศึกษาพบว่า ในการผลิตโดยใช้นอร์มอล-บิวเทนเป็นวัตถุดิบ จะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด ทั้งในขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบและขั้นตอนการผลิตมาเลอิกแอนไฮไดรด์ เมื่อพิจารณาแบบขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบกับขั้นตอนการผลิตมาเลอิกแอนไฮไดรด์ร่วมกัน (cradle-to-gate) การผลิตโดยใช้นอร์มอล-บิวเทนเป็นวัตถุดิบมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยกว่า การผลิตโดยใช้นอร์มอล-เพนเทนเป็นวัตถุดิบที่ระดับความเชื่อมั่น 100% การผลิตโดยใช้โพรเพนเป็นวัตถุดิบส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากที่สุด ทั้งในขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบและขั้นตอนการผลิตมาเลอิกแอนไฮไดรด์ ส่วนการทำข่ายงานเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน สามารถลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในขั้นตอนการผลิตวัตถุดิบของกระบวนการผลิต โดยใช้นอร์มอล-บิวเทน โพรเพน และนอร์มอล-เพนเทนเป็นวัตถุดิบลงร้อยละ 5.45 12.62 และ 23.72 ตามลำดับ