มะเร็งท่อน้ำดีพบมากในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะบริเวณที่พบการระบาดของพยาธิใบไม้ในตับสูง การแพร่กระจายของมะเร็งเป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตของผู้ป่วยเอ็นไซม์ urokinase plasminogen activator (uPA) เป็นปัจจัยหนึ่งของการแพร่กระจายของมะเร็ง ผลการย้อมชิ้นเนื้อมะเร็งท่อน้ำดีพบว่า เนื้อเยื่อตัวอย่างส่วนใหญ่มี uPA และพบความสัมพันธ์กับการบุกรุก การแพร่กระจาย และอัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วย จาก zymogram พบว่าเซลล์มะเร็งท่อน้ำดีทั้งสามชนิดมี uPA ที่หลั่งออกมา และที่จับอยู่ที่ผิวเซลล์ ในขณะที่ไม่พบ uPA ในเซลล์ท่อน้ำดีปกติ (H69) ในเซลล์มะเร็งท่อน้ำดีทั้งสามชนิด พบว่าเอ็นไซม์ uPA มากใน KKU-M213, HuCCA-1 และ น้อยใน KKU-100 ในเซลล์ KKU-100 ยังพบเอ็นไซม์ที่มีฤทธิ์กระตุ้นเอ็นไซม์ Plasminogen ที่ยังไม่ทราบชนิดอีกด้วย การยับยั้งฤทธิ์ของ uPAในเซลล์ KKU-M213 ด้วยสารยับยั้ง uPA (4-Iodo-benzo[b]thiophene-2-carboxamidine, B428) สามารถลดความสามารถในการบุกรุกของเซลล์มะเร็งได้ จากการศึกษาปริมาณ uPA mRNA ในเซลล์ต่างๆ และอัตราการสลายของ mRNA พบว่ากลไกที่ทำให้เซลล์มีการแสดงออกของ uPA แตกต่างกัน ไม่ได้เกิดจากความแตกต่างของการสลาย mRNA จึงน่าจะเกิดเนื่องจากความแตกต่างของอัตราการสร้าง mRNA หรือขั่นตอนก่อนหน้านั้น อย่างไรก็ตาม จากการศึกษา DNA methylation บน uPA promoterและการจับกันระหว่าง uPA promoter กับ transcription factor NF-kB พบว่าทั้งสองไม่น่าจะเป็นกลไกที่ทำให้เซลล์มะเร็งท่อน้ำดีมีการสร้าง uPA มากขึ้น การศึกษาวิถีการส่งสัญญาณในมะเร็งท่อน้ำดี โดยใช้ตัวยับยั้งต่อ p42/p44 MAPK, p38 MAPK, PI3K และ ErbB2 และ HGF ซึ่งเป็นตัวกระตุ้น HGF receptor พบว่าในเซลล์ KKU-M213 ควบคุมการแสดงออกของ uPA ผ่านทาง p42/p44 MAPK โดยสรุป จากการพบความสัมพันธ์ระหว่างการแสดงออกของ uPA ในเนื้อเยื่อมะเร็งท่อน้ำดี กับการบุกรุก การแพร่กระจาย และอัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วย และ ความสำคัญของ uPA ต่อกระบวนการการบุกรุกของเซลล์มะเร็งนี้ ชี้แนะว่า uPA น่าจะเป็น marker ที่ใช้คาดการณ์ความรุนแรงของโรค และ น่าจะเป็นจุดเป้าหมายของยาในการยับยั้งการแพรกระจายและการบุกรุกของมะเร็งชนิดนี้ uPA ที่สูงขึ้นในเซลล์มะเร็งท่อน้ำดีน่าจะเกิดเนื่องจากมีการสร้าง uPA mRNA มากขึ้น ซึ่งกระบวนการนี้ถูกควบคุมอย่างน้อยโดย ERK pathway