การจัดการโซ่อุปทานของแพะเนื้อในประเทศไทยจากต้นน้ำ ไปสู่สินค้า และผู้บริโภคปลายน้ำ เพื่อศึกษาระบบการผลิต การจำหน่าย และการบริโภคแพะเนื้อในพื้นที่ภาคใต้ โดยข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาเป็นข้อมูลปฐมภูมิที่ได้จากการใช้แบบสอบถามสัมภาษณ์เกษตรกร ผู้ประกอบการ พ่อค้ารวบรวมแพะมีชีวิต และพ่อค้าขายเนื้อแพะชำแหละ รวมทั้งสิ้น 550 ราย และข้อมูลทุติยภูมิได้จากเอกสารงานวิจัย วิชาการ ข้อมูลทางสถิติ จากกรมปศุสัตว์ และสถาบันการศึกษาต่างๆที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า จำนวน 411 ฟาร์ม เป็นฟาร์มที่มีแม่แพะขนาดไม่เกิน 10 แม่ ร้อยละ 45.4 และขนาด 10-30 แม่ ร้อยละ 40.1 เป็นฟาร์มที่เลี้ยงแพะขุนจำนวน 136 ราย มีแพะขุนขนาดน้อยกว่า 10 ตัว และ 10-30 ตัว ร้อยละ 43.4 และ 27.9 ตามลำดับ การเลี้ยงแพะเชิงพาณิชย์ร้อยละ 48.8 วัตถุประสงค์หลักของการเลี้ยงแพะเพื่อจำหน่ายเป็นหลัก เพื่อบริโภค และเพื่อทั้งบริโภคและจำหน่าย ร้อยละ 54.1 3.3 และ 42.6 ตามลำดับ เกษตรกรในภาคใต้ส่วนใหญ่เลี้ยงแพะพื้นเมือง แองโกลนูเบียน บอร์ ลูกผสมสองสาย ลูกผสมสามสายเนื้อ และลูกผสมแพะนม คิดเป็นร้อยละ 61.3 6.4 10.0 43.6 13.1 และ 5.1 ตามลำดับ เกษตรกรมีโรงเรือนสำหรับการเลี้ยงแพะร้อยละ 88.7 เกษตรกรส่วนใหญ่ซื้อแพะจากฟาร์มในหมู่บ้านร้อยละ 73.5 การผสมพันธุ์แพะใช้บริการผสมเทียมร้อยละ 7.3 เกษตรกรมีวิธีการเลี้ยงดูแพะแบบ ผูกล่าม เลี้ยงปล่อยในที่สาธารณะ เลี้ยงปล่อยในที่ตนเอง เลี้ยงกึ่งขังกึ่งปล่อย และเลี้ยงขังคอกตัดหญ้าใบไม้มาให้กินที่คอก คิดเป็นร้อยละ 27.6 8.0 47.3 44.5 และ 36.5 ตามลำดับ เกษตรกรมีการตัดหญ้าหรือใบไม้เสริมในคอกร้อยละ 81.8 มีการเสริมอาหารข้นเลี้ยงแพะร้อยละ 62.0 ซื้ออาหารข้นจากบริษัท ร้อยละ 36.2 มีการเสริมแร่ธาตุก้อนร้อยละ 60.5 มีการถ่ายพยาธิแพะร้อยละ 82.7 เกษตรกรมีการจดบันทึกข้อมูลหรือทำบัญชีฟาร์มร้อยละ 40.7 วัตถุประสงค์ของผู้มาซื้อแพะที่ฟาร์มเกษตรกร เพื่อนำไปเลี้ยง นำไปบริโภค นำไปใช้ในพิธีกรรมทางศาสนา และนำไปขายต่อ ร้อยละ 40.0 65.8 28.5 และ 23.3 ผู้บริโภคส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 75 นิยมซื้อแพะมีชีวิต ร้อยละ 44 วัตถุประสงค์ในการบริโภคใช้ในงานพิธี ร้อยละ 60 ความพอใจในรสชาติของเนื้อแพะ มาก ปานกลาง และน้อย คิดเป็นร้อยละ 44 54 และ 2 ตามลำดับ ชนิดอาหารจากเนื้อแพะที่นิยมบริโภคบ่อยที่สุดคือ ข้าวหมกแพะ แกงแพะ แพะย่าง และแพะตุ๋น คิดเป็นร้อยละ 33 83 13 และ 17 ตามลำดับ ผู้ที่เคยบริโภคเนื้อแพะกระป๋องมีเพียงร้อยละ 2 เนื่องจากส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นแพะกระป๋อง การศึกษาห่วงโซ่อุปทานแพะเนื้อของภาคใต้ เพื่อเข้าใจระบบการผลิตรวมถึงด้านสุขภาพ มาตรฐานการผลิต ในการกำหนดเป้าหมาย การบริหารจัดการผลิต เพื่อให้ได้ปริมาณและคุณภาพการผลิต การแปรรูปผลิตภัณฑ์ การตลาดสอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภคเพื่อความมั่นคงทางอาหาร