| ชื่อเรื่อง | : | การปรับปรุงระบบงานศาลยุติธรรม ศึกษากรณีระบบผู้พิพากษาอาวุโส |
| นักวิจัย | : | สราวุธ ไพฑูรย์พงษ์ |
| คำค้น | : | ระบบงาน , ศาลยุติธรรม , ผู้พิพากษาอาวุโส |
| หน่วยงาน | : | สำนักงานศาลยุติธรรม สถาบันวิจัยและพัฒนารพีพัฒนศักดิ์ |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2551 |
| อ้างอิง | : | - |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | โครงการปรับปรุงระบบผู้พิพากษาอาวุโสมีวัตถุประสงค์เพื่อติดตามประเมินผลระบบ ผู้พิพากษาอาวุโสและระบบการขยายอายุราชการของผู้พิพากษาว่าระบบใดเป็นระบบที่ดี มีความเหมาะสมในการเสริมสร้างขีดความสามารถของระบบศาลยุติธรรม ในการอำนวยความยุติธรรมและคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน ตามสภาพเศรษฐกิจและสังคมไทยในปัจจุบัน ศึกษาปัญหาจุดอ่อนและข้อบกพร่องอันเป็นข้อจำกัดศักยภาพของระบบผู้พิพากษาอาวุโส และระบบการขยายอายุราชการของผู้พิพากษา และหาแนวทางปรับปรุงแก้ไขระบบผู้พิพากษาอาวุโสหรือทางเลือกที่เหมาะสมให้สามารถเสริมสร้างขีดความสามารถของระบบศาลยุติธรรมได้ดียิ่งขึ้น ผลการศึกษาพบว่าจำนวนคดีความประเภทต่าง ๆ มีแนวโน้มขยายตัวรวดเร็วและ แปรตามปัจจัยภาวะเศรษฐกิจและสังคมแตกต่างกัน ในขณะที่การขยายตัวของจำนวนผู้พิพากษาช้ากว่าและมีความแปรปรวนไม่สอดคล้องกับภาระงานพิจารณาพิพากษาคดี ทำให้มีปัญหาคดีค้างมาเพิ่มสูงและภาระงานพิจารณาคดีต่อผู้พิพากษาเพิ่มขึ้นมาก ดังนั้น การมีระบบผู้พิพากษาอาวุโสได้ช่วยบรรเทาปัญหาขาดแคลนผู้พิพากษาได้บ้าง และมีความต้องการผู้พิพากษาอาวุโสหรือการต่ออายุการทำงานของผู้พิพากษาออกไปเกินกว่าอายุ 60 ปีต่อไป เนื่องจากคาดการณ์ว่าจะมีการขาดแคลนผู้พิพากษาต่อไปอีกในอนาคต โดยเฉพาะการลดภาระงานพิจารณาพิพากษาคดีต่อผู้พิพากษา 1 คน ย่อมทำให้ประชาชนได้รับความยุติธรรมและการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพดียิ่งขึ้น อย่างไรก็ดี ระบบผู้พิพากษาอาวุโสที่ดำเนินการมายังมีข้อจำกัดที่มอบหมายงาน ให้ผู้พิพากษาอาวุโสไม่สอดคล้องกับศักยภาพและสุขภาพของผู้พิพากษาอาวุโสเท่าที่ควร การขยาย ให้ผู้พิพากษาอาวุโสดำรงตำแหน่งในศาลที่ไม่สูงกว่าตำแหน่งที่ดำรงอยู่ก่อนที่จะเข้าดำรงตำแหน่ง ผู้พิพากษาอาวุโสจะมีผลเพิ่มประสิทธิภาพและขีดความสามารถของศาลยุติธรรมดีขึ้น เนื่องจาก มีความต้องการผู้พิพากษาในศาลสูงเพิ่มมากขึ้นและมีความขาดแคลนผู้พิพากษาในศาลสูงมากกว่า ในศาลชั้นต้น และภาระงานในศาลสูงสอดคล้องกับศักยภาพและสุขภาพของผู้พิพากษาอาวุโสมากกว่างานศาลชั้นต้น นอกจากนี้การปรับสัดส่วนภาระงานในศาลชั้นต้นและงานอื่น ๆ ให้เหมาะสม กับศักยภาพและสุขภาพของผู้พิพากษาอาวุโสก็เพิ่มประสิทธิภาพและขีดความสามารถของศาลยุติธรรมได้มากยิ่งขึ้น ดังนั้น การต่ออายุการทำงานของผู้พิพากษาหลังอายุ 60 ปี มีความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจและสังคม ระบบผู้พิพากษาอาวุโสเป็นทางเลือกที่เหมาะสมกว่าระบบขยายอายุราชการ เพราะ มีโครงสร้างที่ยืดหยุ่นปรับให้สอดคล้องกับความต้องการและปัญหาการขาดแคลนผู้พิพากษาและศักยภาพของผู้พิพากษาได้ดีกว่า สะดวกกว่า และมีประสิทธิภาพกว่า นอกจากนี้ ศาลยุติธรรม ควรพิจารณาแนวทางในการชะลอการขยายตัวหรือลดจำนวนคดีต่าง ๆ และแนวทางในการคัดเลือก ผู้พิพากษาใหม่ให้เพิ่มได้สม่ำเสมอตามความต้องการ |
| บรรณานุกรม | : |
สราวุธ ไพฑูรย์พงษ์ . (2551). การปรับปรุงระบบงานศาลยุติธรรม ศึกษากรณีระบบผู้พิพากษาอาวุโส.
กรุงเทพมหานคร : สำนักงานศาลยุติธรรม สถาบันวิจัยและพัฒนารพีพัฒนศักดิ์ . สราวุธ ไพฑูรย์พงษ์ . 2551. "การปรับปรุงระบบงานศาลยุติธรรม ศึกษากรณีระบบผู้พิพากษาอาวุโส".
กรุงเทพมหานคร : สำนักงานศาลยุติธรรม สถาบันวิจัยและพัฒนารพีพัฒนศักดิ์ . สราวุธ ไพฑูรย์พงษ์ . "การปรับปรุงระบบงานศาลยุติธรรม ศึกษากรณีระบบผู้พิพากษาอาวุโส."
กรุงเทพมหานคร : สำนักงานศาลยุติธรรม สถาบันวิจัยและพัฒนารพีพัฒนศักดิ์ , 2551. Print. สราวุธ ไพฑูรย์พงษ์ . การปรับปรุงระบบงานศาลยุติธรรม ศึกษากรณีระบบผู้พิพากษาอาวุโส. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานศาลยุติธรรม สถาบันวิจัยและพัฒนารพีพัฒนศักดิ์ ; 2551.
|
