วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการศึกษาและเปรียบเทียบแนวทางการปรับปรุงการทำงานระหว่าง แนวทางลีน และ แนวทางลีน ซิกซ์ ซิกมา เนื่องจากในปัจจุบัน แนวทางสองชนิดนี้ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในโรงงาน โดยที่การปรับปรุงการทำงานตามแนวทางลีน คือการทำให้กระบวนการมีการไหลอย่างต่อเนื่อง กำจัดความสูญเปล่าต่างๆและมองในภาพรวมของทั้งกระบวนการ ขณะที่การปรับปรุงตามแนวทางซิกซ์ ซิกมามีจุดเด่นในด้านการปรับปรุงกระบวนการในด้านคุณภาพและเน้นปรับปรุงในจุดที่สนใจ ดังนั้น จึงเป็นที่น่าสนใจที่จะทำการศึกษาสองแนวทางนี้มาประยุกต์ใช้ร่วมกัน บนโรงงานกรณีศึกษาประเภทสายการผลิต งานวิจัยนี้เริ่มปรับปรุงกระบวนการตามแนวทางลีน หลังจากนั้น เพิ่มการปรับปรุงกระบวนการตามแนวทางซิกซ์ ซิกมาเข้าไป โดยผลหลังจากการปรับปรุงกระบวนการทำงานตามแนวทางลีน พบว่าช่วยลดเวลาในการผลิตในกระบวนการประกอบขั้นสุดท้ายได้ 38.67 วินาทีต่อชิ้น จาก 144.96 วินาทีต่อชิ้นเป็น 106.29 วินาทีต่อชิ้นหรือคิดเป็น 26.68% และแนวทางลีน-ซิกซ์ ซิกมาสามารถลดเวลาในการผลิตได้ 42.22 วินาทีต่อชิ้น จาก 144.96 วินาทีต่อชิ้นเป็น 102.74 วินาทีต่อชิ้นหรือคิดเป็น 29.13% โดยการนำ 5 ขั้นตอนของซิกซ์ ซิกมามาใช้ในการปรับปรุงสามารถลดจากแนวทางลีนได้ 3.55 วินาทีต่อชิ้น จาก 106.29 วินาทีต่อชิ้นเป็น 102.74 วินาทีต่อชิ้นหรือคิดเป็น 3.34% และเมื่อเปรียบเทียบกับการลงทุนในการปรับปรุงซิกซ์ ซิกมา พบว่ามีความคุ้มค่าไม่เพียงพอกับการลงทุน ในโรงงานกรณีศึกษาแบบสายการผลิต ที่เน้นคนเป็นหลัก จากผลกรณีศึกษา การปรับปรุงแนวทางลีนจึงมีความเหมาะสมมากกว่า แต่แนวทางซิกซ์-ซิกมาก็มีความน่าสนใจในด้านการมีบุคลากรที่รับผิดชอบเต็มเวลาในด้านการปรับปรุงกระบวนการ ดังนั้นการนำข้อดีนี้ใส่เข้าไปในลีน จึงน่าจะเป็นส่วนหนึ่งของแนวทางลีนที่เพิ่มประสิทธิภาพการผลิตให้สูงยิ่งขึ้น