วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคงทนในการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์เรื่อง ความน่าจะเป็นและสถิติ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม ที่เรียนโดยใช้ระยะเวลาสั้นกับที่เรียนโดยใช้ระยะเวลาปกติ ตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จำนวน 2 ห้อง ๆ ละ 45 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ซึ่งสร้างขึ้นคือ บทเรียนสำหรับการเรียนโดยใช้ระยะเวลาสั้น บันทึกการสอน และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ซึ่งมีค่าความเที่ยง 0.84 ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. ผลสัมฤทธิ์ทางเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สามที่เรียนโดยใช้ระยะเวลาสั้นไม่สูงกว่าที่เรียนโดยใช้ระยะเวลาปกติที่ระดับความมีนัยสำคัญ 0.05 2. ความคงทนในการเรียนรู้ในวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สามที่เรียนโดยใช้ระยะเวลาสั้นกับที่เรียนโดยใช้ระยะเวลาปกติไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ 0.05