วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2525

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบเจตคติที่มีต่อวิชาคณิตศาสตร์ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และหาความสัมพันธ์ระหว่างเจตคติกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สามที่เรียนโดยได้รับการอธิบายการบ้านก่อนและหลังทำการบ้านและหลังการตรวจ ผู้วิจัยได้ทดลองสอน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัยจำนวน 135 คน โดยแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มทดลองคือ กลุ่มแรก จำนวน 45 คน ผู้วิจัยได้อธิบายการบ้านแก่นักเรียนก่อนที่จะให้นักเรียนทำ กลุ่มที่สอง จำนวน 42 คน ผู้วิจัยได้ตรวจการบ้าน แก้ไขและให้คะแนน ส่งคืนนักเรียนแล้วอธิบายการบ้านแก่นักเรียน กลุ่มที่สาม จำนวน 48 คน ผู้วิจัยได้อธิบายการบ้านแก่นักเรียนหลังจากนักเรียนทำการบ้านเสร็จ ใช้เวลาสอน 13 คาบๆละ 50 นาที เมื่อเรียนจบบทเรียนแล้ว ให้นักเรียนทำแบบสอบวัดผลสัมฤทธิ์และแบบสำรวจเจตคติที่มีต่อวิชาคณิตศาสตร์ ซึ่งมีความเที่ยง 0.85 และ 0.95 ตามลำดับ แล้วนำคะแนนที่ได้มาวิเคราะห์ความแปรปรวนโดยใช้ ANOVA และหาสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเจตคติกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ โดยใช้สูตรของ เพียร์สัน ผลการวิจัยปรากฏว่า เจตคติที่มีต่อวิชาคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนทั้งสามกลุ่มไม่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 และเจตคติที่มีต่อวิชาคณิตศาสตร์มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05