แม้กิจกรรมนิวเคลียร์จะมีประโยชน์แก่มนุษย์ในด้านต่างๆ มากมายก็ตาม แต่สิ่ง หนึ่งที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้อันเป็นผลมาจากการใช้ประโยชน์จากกัมมันตภาพรังสี ก็คือ ของเสียทางนิวเคลียร์ในรูปของกากกัมมันตรังสี โดยปกติแล้ว กากกัมมันตรังสีจะมีปริมาณของอนุภาครังสีหลงเหลืออยู่ไม่มากก็น้อย ซึ่งก็มีอันตรายอยู่โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเป็นกากกัมมันตรังสี ระดับสูงแล้วอันตรายของอนุภาครังสีที่อาจแผ่รัศมีได้นั้นก็จะมีความรุนแรงมากถึงขั้นทำ ให้มนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ถึงแก่ความตายได้ อีกทั้งการขจัดกากก็ทำได้ยากและต้องอาศัยเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยอยู่มาก และยังต้องอาศัยกฎหมายและองค์กรที่ทำหน้าที่บังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการจัดการของเสียทางนิวเคลียร์โดยสรุป คือ (1) มาตรการควบคุมและจัดการเกี่ยวกับกากกัมมันตรังสีซึ่งเป็นของเสียทางนิวเคลียร์ที่เป็นกฎหมายเฉพาะในกฎหมายว่าด้วยพลังงานปรมาณูเพื่อสันติไม่ได้กำหนดมาตรการคุ้มครองความปลอดภัยมาตรการเยียวยาความเสียหาย และมาตรการความรับผิดทางแพ่งไว้ชัดเจนทำให้ต้องนำมาตรการที่กำหนดไว้ในกฎหมายฉบับอื่นที่เกี่ยวข้องมาใช้บังคับ (2) ในกรณีที่มีความเสียหายเกิดขึ้นจากวัตถุกัมมันตรังสี นอกจากจะนำกฎหมายว่าด้วยพลังงานปรมาณูเพื่อสันติมาใช้บังคับแล้ว ยังต้องนำกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เช่น กฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย กฎหมายว่าด้วยส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 และมาตรา 437 มาใช้บังคับด้วยดังนั้น สิ่งที่จะต้องเร่งดำเนินการโดยด่วนขณะนี้คือการปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติ และกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้องกับการจัดการของเสียทางนิวเคลียร์ ให้มีความเหมาะสมต่อสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปซึ่งขณะนี้ก็ได้ดำเนินการไปแล้ว เช่น ร่างปรับปรุงกฎกระทรวงเกี่ยวกับการออกใบอนุญาต และกฎกระทรวงเกี่ยวกับการดำเนินการจัดการกากกัมมันตรังสี 2 เป็นต้น นอกจากนั้นยังต้องจัดทำคู่มือแนวปฏิบัติการจัดการของเสียทางนิวเคลียร์อย่างปลอดภัย