เด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด ต้องการการดูแลที่เหมาะสมจากมารดา เพื่อให้คงไว้ซึ่ง ภาวะสุขภาพที่ดี สามารถดำรงชีวิตได้อย่างมีคุณภาพ และได้รับการผ่าตัดตามแผนการรักษา ดังนั้นมารดาเด็กป่วยจะต้องมีการรับรู้ที่ถูกต้องต่อความรุนแรงของโรค การรับรู้โอกาส เสี่ยงของการเกิดภาวะแทรกซ้อน การรับรู้ในผลการตอบสนองต่อพฤติกรรมการดูแลบุตร การรับรู้ ในความสามารถตนเอง มีความตั้งใจที่จะมีพฤติกรรมการดูแลบุตร ซึ่งจะส่งผลให้มีพฤติกรรมการ ดูแลบุตรที่ถูกต้อง มีความมั่นใจต่อการปฏิบัติตามคำแนะนำและแผนการรักษาของแพทย์ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง โดยประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคร่วมกับ แรงสนับสนุนทางสังคมในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของมารดาในการดูแลบุตรป่วยหัวใจพิการแต่ กำเนิดชนิดมีรูรั่วระหว่างผนังกั้นหัวใจห้องล่าง ณ สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี โดยประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคม เป็นแนวทางในการ จัดกิจกรรม กลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มทดลอง 50 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 50 คน กิจกรรมสุขศึกษา ประกอบด้วยบรรยายประกอบสไลด์ อภิปรายกลุ่ม ตัวแบบ สาธิต ฝึกปฏิบัติ แผ่นพับ กระตุ้นเตือน ทางไปรษณียบัตร รับปรึกษาทางโทรศัพท์ โดยใช้ระยะเวลาในการจัดกิจกรรมรวมทั้งสิ้น 8 สัปดาห์ รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ ก่อนและหลังการทดลอง แล้วนำมาวิเคราะห์ด้วย สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Paired t-test และ t-test ผลการศึกษาพบว่า ภายหลังการดำเนินกิจกรรม มารดากลุ่มทดลอง มีการปรับเปลี่ยน พฤติกรรมการดูแลบุตรป่วยโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดชนิดมีรูรั่วระหว่างผนังกั้นหัวใจห้องล่าง ที่ถูกต้องเพิ่มขึ้น ในเรื่องการรับรู้ความรุนแรง การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดภาวะ แทรกซ้อน การรับรู้ในผลการตอบสนองต่อพฤติกรรมการดูแลบุตร การรับรู้ในความสามารถตนเอง ความตั้งใจที่จะมีพฤติกรรมการดูแลบุตร และพฤติกรรมการดูแลบุตรเพิ่มมากขึ้นอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (p-value<0.001) และภายหลังการดำเนินกิจกรรม ค่าเฉลี่ยการติดเชื้อระบบ ทางเดินหายใจของบุตรในกลุ่มทดลองลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value <0.001) ดังนั้น การประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคม ทำให้เกิดพฤติกรรม การดูแลบุตรที่ถูกต้องดีขึ้น สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับมารดาเด็กป่วยโรคหัวใจพิการแต่ กำเนิดชนิดอื่นและมารดาเด็กป่วยโรคอื่น ๆ ต่อไป