การตรวจเต้านมด้วยตนเองของสตรีอย่างถูกต้องและสม่ำเสมอสามารถค้นพบ ความผิดปกติได้แต่ในระยะเริ่มแรกซึ่งสามารถรักษาให้หายได้ ปัจจุบันพบว่าสตรีจำนวน มากยังไม่ตรวจเต้านมด้วยตนเอง ผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการตรวจ เต้านมด้วยตนเอง กลุ่มตัวอย่างคือ สตรีวัยรุ่นอายุ 15-25 ปี ที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 275 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการให้กลุ่มตัวอย่างตอบแบบสอบถามที่ผู้วิจัย สร้างขึ้นเองเกี่ยวกับปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม และการตรวจเต้านมด้วยตนเอง วิเคราะห์ข้อมูล โดยการคำนวณอัตราส่วนร้อย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยโดยใช้ค่าที (t-test) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ของเพียร์สัน และสถิติไค-สแควร์ ผลการวิจัยพบว่าสตรีวัยรุ่นไม่ตรวจเต้านมด้วยตนเอง ร้อยละ 53.1 ในกลุ่มที่ มีการตรวจเต้านมด้วยตนเองพบว่า ตรวจถูกต้องปานกลาง ร้อยละ 60.8 ปัจจัยนำ ได้แก่ ความรู้เกี่ยวกับโรคมะเร็งเต้านมและการตรวจเต้านมด้วยตนเอง ความเชื่อเกี่ยวกับ โรคมะเร็งเต้านมและการตรวจเต้านมด้วยตนเอง ปัจจัยเอื้อได้แก่ ความเชื่อมั่นถึง ความสามารถในการตรวจเต้านมด้วยตนเอง ความสะดวกในการตรวจเต้านมด้วยตนเอง ปัจจัยเสริมได้แก่ การได้รับข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับโรคมะเร็งเต้มนมและการตรวจเต้านม ด้วยตนเองระหว่างกลุ่มที่ตรวจและไม่ตรวจเต้านมด้วยตนเองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ และปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการตรวจเต้านม ด้วยตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผู้วิจัยเสนอแนะให้พยาบาลอนามัยชุมชน และบุคลากรทีมสุขภาพใช้กลวิธีต่างๆ ในการให้ข้อมูลเกี่ยวกับโรคมะเร็งเต้านมและการตรวจเต้านมด้วยตนเองที่ถูกต้อง โดยคำนึงถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องเพื่อให้สตรีวัยรุ่นสามารถตรวจเต้านมด้วยตนเองได้อย่าง ถูกต้องและสม่ำเสมอ