การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินคดีอาญากับภิกษุสงฆ์ของพนักงานสอบสวน ศึกษาหลักเกณฑ์ ขั้นตอน และวิธีการดำเนินคดีอาญากับภิกษุสงฆ์ของพนักงานสอบสวน ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ.2505 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ.2535 ศึกษาความเหมาะสมของหลักเกณฑ์ในการดำเนินคดีอาญากับภิกษุสงฆ์ในทางปฏิบัติของพนักงานสอบสวน เพื่อเสนอแนะแนวทางในการปรับปรุง แก้ไขปัญหาการดำเนินคดีอาญากับภิกษุสงฆ์ที่เกิดขึ้นกับพนักงานสอบสวนอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อให้มีมาตรฐานเดียวกัน โดยนำกรอบแนวคิดดังนี้คือ แนวคิดการดำเนินคดีอาญา แนวคิดการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร แนวคิดการคบค้าสมาคม แนวคิดเกี่ยวกับความคิดเห็น แนวคิดการบวชเรียนในพุทธศาสนา แนวคิดความเชื่อเรื่องบุญและบาปในพุทธศาสนา ทฤษฎีโครงสร้างการหน้าที่นิยม ทฤษฎีการบังคับใช้กฎหมายและทฤษฎีการควบคุมทางสังคม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาคือ พนักงานสอบสวนที่มีประสบการณ์ในการดำเนินคดีอาญากับภิกษุสงฆ์จำนวน 20 นาย ที่ประจำอยู่ในสถานีตำรวจนครบาลในสังกัดกองบังคับการตำรวจนครบาล 7-8 ผลการพิสูจน์สมมติฐานพบว่า สมมติฐาน 5 ข้อ ได้รับการยอมรับ จึงสรุปได้ว่าปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินคดีอาญากับภิกษุสงฆ์ของพนักงานสอบสวน : ศึกษากรณีกองบังคับการตำรวจนครบาล 7-8 ได้แก่ อายุ ระยะเวลาในการทำงาน ยศ การรับรู้ข้อมูลข่าวสาร และการคบค้าสมาคม