การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาวะจิตวิญญาณของผู้ป่วยโรคเอดส์ และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อสภาวะจิตวิญญาณ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคเอดส์ที่เข้ารับการรักษา ณ วัดพระบาทน้ำพุ จังหวัดลพบุรี จำนวน 119 คน รวบรวมข้อมูลโดยให้ผู้ป่วยตอบแบบสอบถามด้วยตนเอง ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบวัดความผาสุกทางจิตวิญญาณ แบบวัดการรับรู้สภาวะจิตวิญญาณในตนเอง แบบวัดความหวังแบบวัดคุณค่าและความหมายของชีวิต สภาวะจิตวิญญาณรวม และแบบวัดแรงสนับสนุนทางสังคม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา ไคสแควร์ การวิเคราะห์ความแปรปรวน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เปียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้ป่วยโรคเอดส์มีความผาสุกทางจิตวิญญาณอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ พบว่า ความผาสุกทางจิตวิญญาณมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับแรงสนับสนุนทางสังคมและปัจจัยที่สามารถทำนายความผาสุกทางจิตวิญญาณได้ดีที่สุดคือ แรงสนับสนุนทางสังคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < .01 2. ผู้ป่วยโรคเอดส์มีการรับรู้สภาวะจิตวิญญาณในตนเองอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ พบว่า เพศหญิงมีการรับรู้สภาวะจิตวิญญาณในตนเองสูงกว่าเพศชาย และปัจจัยที่สามารถทำนายการรับรู้สภาวะจิตวิญญาณในตนเองได้ดีที่สุดคือ ปัจจัยด้านเพศ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < .01 3. ผู้ป่วยโรคเอดส์มีความหวังอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ พบว่า เพศหญิงมีความหวังสูงกว่าเพศชาย ผู้ป่วยที่ได้รับแรงสนับสนุนทางสังคมสูงจะมีความหวังสูงและปัจจัยที่สามารถทำนายความหวังได้ดีที่สุดคือ ปัจจัยด้านเพศและแรงสนับสนุนทางสังคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < .01 4. ผู้ป่วยโรคเอดส์มีคุณค่าและความหมายของชีวิตอยู่ระดับปานกลาง เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ พบว่า เพศหญิงมีระดับคุณค่าและความหมายของชีวิตสูงกว่าเพศชาย และปัจจัยที่สามารถทำนายคุณค่าและความหมายของชีวิตได้ดีที่สุดคือ ปัจจัยด้านเพศ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < .01 5. ผู้ป่วยโรคเอดส์มีสภาวะจิตวิญญาณรวม อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ พบว่าเพศหญิงมีสภาวะจิตวิญญาณรวมสูงกว่าเพศชายและผู้ป่วยที่ได้รับแรงสนับสนุนทางสังคมสูงจะมีสภาวะจิตวิญญาณรวมสูง ปัจจัยที่สามารถทำนายสภาวะจิตวิญญาณรวมได้ดีที่สุดคือปัจจัยด้านเพศและแรงสนับสนุนทางสังคม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < .01