การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การปฏิบัติกิจทางศาสนาและพฤติกรรมการดูแลทางการพยาบาลกับความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยเอดส์โรงพยาบาลบำราศนราดูร และหาปัจจัยที่สามารถร่วมพยากรณ์ความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยเอดส์ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยเอดส์ที่เข้ารับการรักษาตัวเป็นผู้ป่วยในของโรงพยาบาลบำราศนราดูรมาแล้วเป็นเวลาตั้งแต่ 4 วันถึง 45 วัน มีอายุ20 ปี ถึง 62 ปี นับถือศาสนาพุทธ มีความรู้สึกตัวดี สามารถพูดคุยกับผู้วิจัยได้และสมัครใจให้คว ามร่วมมือในการวิจัย จำนวน100 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการปฏิบัติกิจทางศาสนาแบบประเมินความผาสุกด้านจิตวิญญาณ และแบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลทางการพยาบาล ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยเอดส์จัดอยู่ในระดับมาก (X('-) = 3.63, S.D. = .64) 2. พฤติกรรมการดูแลทางการพยาบาลตามการรายงานของผู้ป่วยเอดส์จัดอยู่ในระดับปานกลาง (X('-) = 3.04, S.D. = .70) 3. รายได้และการปฏิบัติกิจทางศาสนามีความสัมพันธ์ทางบวกกับความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยเอดส์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .38 และ r = .82 ตามลำดับ) 4. พฤติกรรมการดูแลทางการพยาบาลมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยเอดส์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .26) 5. การปฏิบัติกิจทางศาสนาและรายได้สามารถร่วมทำนายความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยเอดส์ ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และมีประสิทธิภาพการทำนายร้อยละ 69 (R('2)= .69) ได้สมการทำนายในรูปคะแนนมาตรฐานดังนี้ Z = .78RELIGION + .13 INCOME